تاریخی فرهنگی قرآنی

موضوعات قرآنی ؛ دینی و آموزشی : مطالب طبقه بندی شده جهت تحقیق ؛ جزوه ؛ کتاب و .....

تاریخی فرهنگی قرآنی

موضوعات قرآنی ؛ دینی و آموزشی : مطالب طبقه بندی شده جهت تحقیق ؛ جزوه ؛ کتاب و .....

مشخصات بلاگ
تاریخی   فرهنگی   قرآنی

آشنائی با تاریخ اسلام :
عبرت آموزی (و لقد اهلکنا القرون من قبلکم .... گذشته چراغ راه آینده است)
آشنایی با علوم و موضوعات قرآنی ( هدی و رحمه للمتقین)

کپی و تبدیل به جزوه و کتاب با اطلاع مجاز است .

آخرین نظرات
  • ۱۱ مهر ۹۶، ۲۰:۰۱ - انیس
    عالی

فلسفه و اهداف بعثت . بشارت عیسوی . مجموعه شعر بعثت

اخلاق نبوی (ص). اسوه کامل بشریت. سیره سیاسی . انسان سازی

محمد (ص) الگوئی تمام عیار. رحمت رحمانی پیامبر. تقلید محض از پیامبر. رموز موفقیت

بیعت با پیامبر . فضائل اخلاقی و حکومتی . خاتمیت . پیامبر از زبان قرآن کریم . قرآن و عصمت . توبه پیامبران ! خطابهای خداوند به پیامبر . مقامات . علت برتری پیامبر

فلسفه ازدواج های پیامبر (ص) شیطنت های استکبار جهانی

 معراج ؛ سفری اعجازآمیز

در سال عام الفیل در مکه دیده به جهان گشود ، محمد(ص) با 48 واسطه به حضرت آدم میرسد پدر و اجداد پیامبر(ص) عبارتند از عبدالله، عبدالمطلب، هاشم، عبد مناف، قصی، کلاب، مره، کعب، لوی، غالب، فهر، مالک، نضر، کنانه، خزیمه ، مدرکه، الی اس، مضر، نزار، معد، عدنان که به اسمعیل فرزند ابراهیم میرسد

به هنگام تولد، پدرش عبدالله فوت و مادرش آمنه، نوید فرزندی را از صلب پیامبران، از جدش عبدالمطلب شنیده بود و مدت هفت روز محمد را شیر داد و به رسم آن زمان حلیمه دایه او انتخاب و به وی سپرده شد و باعث کثرت شیر و برکت و روزی در منزل حلیمه گردید

صدای قدم مبارک مولودی می‌آید که بهانه خلقت است؛ هم او که جهانی را دگرگون می‌کند؛ کسی که اهل آسمان او را به احمد و زمینیان به محمد می‌شناسند

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد ولادت با سعادت حضرت خاتم‌الانبیا، رسول معظّم اسلام(ص) است و شب بسیار مبارکی است و هم‌چنین روایت شده که یکسال قبل از هجرت رسول خدا(ص)، در چنین شبی معراج آن حضرت صورت گرفت

روایت شده است که رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(ص) در مکّه معظّمه هنگام طلوع فجر، روز جمعه، متولد شدند. عام‌الفیل سالی است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولی همگی نابود شدند.

حضرت محمد(ص) نام دیگرش احمد است

نام دیگرش احمد است که حضرت عیسی) ع (فرمود : به قومش وعده آمدنش را بعد از خود داده و باز یاد آر هنگامیکه عیسی بن مریم به بنی اسرائیل گفت :

که من همانا رسو ل خدا به سوی شما هستم و به حقانیت کتاب تورات که مقابل من است تصدیق می کنم

و شما را مژده می دهم که بعد از من رسول بزرگواری که (نامش احمدکه آن را تحریف کرده اند و اکنون در کتاب انجیل بعنوان فارقلیط = بشاردت دهنده موجود است)

(و قرآنش عالمی را به نور علم و حکمت روشن سازد  چون آن رسول با آیات و معجزات بسوی خلق آمد گفتند: این معجزات و قرآن وی سحری آشکار است(6 صف)

حکایت شیرین تولد پیامبر اعظم (ص)

سال تولد پیامبر عظیم الشأن اسلام (ص) در عام الفیل بوده که برابر با سال 570 میلادی است و همه محدثان و مورخان اتفاق نظر دارند که ماه تولد پیامبر گرامی در ماه ربیع الاول بوده، هر چند در روز آن اختلاف نظر دارند گروهی آن را 17 ربیع و گروهی دیگر 12 آن ماه می دانند.

صفحات تاریخ گواهی می دهند که میلاد پیامبران با حوادث و رویدادهای خارق العاده ای همراه بوده است

مثلا میلاد حضرت موسی(ع) در زمانی رخ داد که حکومت وقت گروهی را مامور کرده بود تا تمام نوزادان ذکور بنی اسرائیل را ذبح کنند

دوران بارداری حضرت مریم(ع) و تولد حضرت مسیح (ع) با یک رشته حوادث عظیم و چشمگیر که مخالف قوانین عادی است همراه بوده است

مادر وی بدون آنکه با مردی ازدواج کند آبستن گردید، وضع به گونه ای بود که احدی از بنی اسرائیل از حمل او آگاه نبود، و او در نقطه ای خلوت وضع حمل کرد، خدا به او دستور داد که درخت خرمای خشکیده را تکان دهد تا رطب خرمای تازه از آن فرو ریزد، آنگاه فرزند خویش را به سوی قوم خود آورد، سیل اعتراض ها آغاز گردید او برای دریافت پاسخ به نوزاد خود مسیح اشاره کرد که سئوال های خود را از او بپرسید

ناگهان نوزاد لب به سخن گشود و گفت: من بنده خدا هستم کتاب (انجیل) به من داده شده و از پیامبران می باشم، خدایم مرا به نماز و زکات امر فرموده است

بنابراین نباید تعجب کنیم که تاریخ می گوید ولادت پیامبر گرامی اسلام (ص) با یک رشته حوادث فوق العاده همراه بود

مثلا هنگام ولادت او آتشکده فارس خاموش شد

امام صادق(ع): در این روز ابلیس از ورود به آسمان‌ های هفتگانه محروم شد، شیاطین دور شدند

تمامی بت‌ها در بتکده به صورت بر زمین افتادند، ایوان کسری شکست و 14 کنگره‌ آن سقوط کرد

آب دریاچه ساوه خشک شد، سرزمین خشک سماوه، آب پیدا کرد

نوری از وجود آن حضرت به سوی آسمان بلند شد و شعاع وسیعی را روشن ساخت و انوشیروان و موبدان خواب وحشتناکی دیدند و آن حضرت هنگام تولد جمله های الله اکبر، الحمد لله کثیرا و سبحان الله بکره و اصیلا را به زبان جاری کرد (تاریخ یعقوبی ج2 ص5)

اگر در علت این حوادث بیندیشیم می فهمیم که این رویدادها از سپری گشتن دوران بت پرستی بشارت میدهد، و این که به همین زودی مظاهر قدرت های اهریمنی به نابودی کشیده خواهد شد

زیرا هدف از آن ایجاد تکان و توجه در قلوب مردمی بود که در بت پرستی و ظلم و بیدادگری غرق شده بودند

در شب میلاد، حوادثی رخ داده است که با دعوت او کاملا هماهنگ است، طبعا تقارن این دو نوع حادثه را نشانه راستگویی او می گیرند و به تصدیق او بر می خیزند

پس از تولد آن حضرت، عبدالمطلب او را به درون کعبه برد و برای این نعمت بزرگ خدا را سپاس گفت

روز هفتم در مراسم نامگذاری، عبدالمطلب گروهی را دعوت کرد و در جشن باشکوهی نام ایشان را "محمد" نهاد، آنگاه که از او پرسیدند چرا نام او را "محمد" نهادی؟ او در پاسخ گفت می خواهم او در آسمان و زمین فرد ستوده باشد و این نام کمتر در عرب رایج بوده است

البته رسول گرامی (ص) بسان دیگر پیامبران نام های متعدد دارد و از نام های آن حضرت است: احمد، طه، یس

حضرت محمد (ص) مدت کمی از شیر مادر و چندی از شیر زنی به نام "ثویبه" نوشید

آن گاه مصلحت دیده شد که برای پرورش در هوای صحرا و رشد و نمو در محیط آزاد و دور از بیماری که گاهی شهر مکه را تهدید می کرد به دایه ای سپرده شود که او را در بیرون از مکه پرورش دهد

افتخار این کار نصیب زنی به نام "حلیمه" شد که از قبیله بنی سعد بود این زن 5 سال تمام پیامبر را در میان قبیله خود پرورش داد او گاه گاهی پیامبر را به مکه می آورد و چند روزی نزد عبدالمطلب و مادر گرامیش آمنه می گذاشت آنگاه دو مرتبه او را با خود به صحرا می برد

وی از دوران پرستاری خود حوادث عجیب و شیرینی را نقل می کند :

 روزی کودک عبدالمطلب از من درخواست کرد که همراه فرزندان من به صحرا برود و شب هنگام به محل باز گردد من از ترس این که مبادا به کودک عبدالمطلب آسیبی برسد، یک مهره "یمنی" که مایه حفاظت کودکان در قبیله ما شناخته شده بود به گردن او انداختم

در این هنگام کودک از من پرسید این سنگ سبز چیست؟ گفتم این حافظ و نگهبان توست، در این هنگام کودک خشمگین و طوفانی شد و با دست خود آن مهره را از گردن باز کرد و به دور افکند و با صدای رسا و بلند گفت: مادر جان آرام، آرام، من نگهبان و حافظ دیگری دارم با من کسی هست که پیوسته مرا حفظ می کند (بحار ج15 ص349)

محمد 4 ساله به آغوش مادر باز میگردد ولی در سن 6 سالگی مادر را از دست میدهد در سن 8 سالگی جدش وفات نموده و ابوطالب عهده دار او میگردد

روزی همراه ابوطالب در سفر تجارتی به شام راهب مسیحی بحیراء، بر خلاف معمول از کاروان دعوت به عمل آورده و در چهره محمد نوجوان ،نشانه پیامبری که در تورات و انجیل اشاره شده بود به ابوطالب ابلاغ و او را منصرف از ادامه سفر میکند

 در سوره ضحی یتیمی ایشان را یادآور می شود مگر تو رایتیم نیافت و پناه نداد؟...

در جوانی به سبب خصلت خوب امانتداری امین نام گرفت و خدیجه که بانوی تاجر و ثروتمند بود ایشان را با کاروان تجارتی خود برای فروش مال التجاره به شام و ... فرستاد

و به سبب صداقت و امانتداری محمد(ص) درحالی که بیست و پنج سال از عمر ایشان می گذشت پیشنهاد ازدواج با محمد را داد

معروف است که خدیجه در زمان ازدواج چهل ساله بود و قبلا نیز دو شوهر کرده بود که هر دو مرده بودند او شش فرزند آورد دو پسر قاسم (طاهر) و عبدالله (طیب) که در صغار سن مردند و چهار دختر به نام های رقیه زینب ام کلثوم و فاطمه (س)

برای روز میلاد اعمال نقل شده که عبارتند از:

1) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل

2) روزه که برای آن فضیلت بسیار نقل شده از جمله در روایاتی: کسی که این روز را روزه بدارد، خداوند برای او ثواب روزه یکسال را مقرّر می‌فرماید

3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مؤمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن

4) زیارت رسول خدا(ص) از دور و نزدیک؛ در روایتی: هرکس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی‌توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوی من سلام بفرستید

5) زیارت امیر مؤمنان، علی(ع) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتی که امام صادق(ع) در چنین روزی کنار ضریح شریف آن حضرت(ع) وی را زیارت کرد

6) تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست هر کدام از این اعمال توضیحاتی دارند

محمد(ص) در مکه

35 ساله بود، جهت نصب حجر الاسود بین قریش اختلاف شدیدی افتاد ریش سفیدی پیشنهاد میدهد هر کس از درب باب السلام وارد شد به حکم او عمل نمائیم

محمد(ص) وارد میشود و همه به راستگوئی و درستکاری او شهادت میدهند و میفرمایند پارچه ای را آورده و از هر قبیله ای با گرفتن گوشه ای از پارچه در این امر مهم شرکت داشته باشند

محمد(ص) قبل از بعثت دارای شریعت خاصی بود که از طریق الهام به دست می آورد و معمولا در قار حرا ء به تفکر و عبادت خالق می پرداخت

عصر جاهلیت با جنگ و نا امنی میان قبائل، امتیازات طبقاتی و قبیله ای، بی عفتی و انحراف، انسان کشی، ذلیل بودن زنان، بت پرستی، خرافه گرائی و لجاجت و یکدندگی همراه بود که اتفاق عظیم و بعثت آغاز میگردد

روزی که در غار حرا بر پیامبر (ص) ندا آمد؛ بخوان

پیام آور عدالت و کرامت انسانی. آن روز که در غار حرا ندا بر پیامبر (ص) آمد که بخوان؛ رسالت نبوی با پیام خروج انسان از ظلمات و حرکت به سوی نور اغاز شد

 محمد 40 ساله در 27 رجب در قار حراء جبرئیل نازل و با خواندن آیاتی از سوره علق رسالت او را ابلاغ مینماید و محمد به منزل آمده و به خدیجه میفرمایند زملونی و دثرونی (مرا بپوشان تا استراحتی کنم) سرا پا لرزان و هیجان خاصی برایش عارض شده میفرماید: یا محمد انت رسول الله و انا جبرئیل

بعثت پیامبر اکرم (ص) سرآغاز راهی شد تا انسان از شرک؛ بی عدالتی؛ تبعیض؛ جهل و فساد بیرون آمده و به سوی توحید؛ معنویت؛ عدالت و کرامت حرکت کند

مبعث نبوی با نهضت معنوی شروع شد و انقلابی در عالم بشری ایجاد کرد که هنوز دامنه آن ادامه دارد

این تحول روحی؛ مردم مادی بت پرست را به مبدا آفرینش راهنمایی کرد و از کردار زشت برحذر ساخت و به نیکویی دعوت نمود

پیامبر(ص) پیروان خود را به این منقبت ستود که شما بهترین امت من هستید و می توانید دنیای بشریت را با اجرای قانون متین قرآن به سعادت مطلوب برسانید

رسول خدا (ص) در روز ۲۷رجب در مکه مکرمه دعوت به خدا را آغاز کرد و سالها بعد در مدینه حکومت اسلامی را تشکیل داد

حضرت محمد(ص) دین مبین اسلام را به مردمی عرضه کرد که جملگی در آتش جهل می سوختند و دعوت او چنان دلنشین بود که به سرعت دیوارهای جهل و خرافات را فرو ریخت و مردم موج موج به اسلام گرویدند

حضرت محمد (ص) سالها به صورت پنهانی مردم مکه را به سوی خدا دعوت کرد و آن زمان ندا آمد که دعوت آشکار کن ؛ 

از بین مردان علی و از میان زنان خدیجه اولین مسلمان هستند و تا 3 سال دعوت مخفیانه آیه نازل شد که نزدیکانت را انذار کن

ایشان 45 نفر از سران بنی هاشم را در منزل ارقم دعوت کرد و آنان را به اسلام فراخواند که ابولهب عموی ایشان از همان موقع دشمنی خود را نشان داد

در همان مجلس بود که سه بار اعلام فرمودند که چه کسی وصی و جانشین خواهد بود هر سه بار علی)ع( را نشان داد و .....

یوم الدار و تعداد 40 نفر مسلمان شده اند که آخرین نفر عمر بن خطاب میباشد

آنچه را مامور هستی آشکار کن و به مشرکان اعتنا نکن که ما ترا از گزند مسخره کنندگان حفظ خواهیم کرد

شعار قولوا لا اله الا الله تفلحوا اساس کار او شده و نزدیکان و مردم را از خرافه پرستی و بت پرستی و زنده به گور کردن دختران، تعصبات نژادی نهی و به برابری و درستی و صلح و دوستی و... دعوت و به یکتا پرستی تشویق مینماید

تعدادی از یاران محمد همراه جعفر به حبشه هجرت و پناه میبرند و تلاش فرستادگان مشرک (عمرو عاص و...) هم به جائی نمیرسد و نجاشی به آنان پناه میدهد

جاذبه محمد و سخنانش که از وحی است مردم ستمدیده را ترغیب نموده و اربابان نگران میشوند و بر اثر سختگیری ها و آزار و اذیت مسلمانان به دره شعب ابوطالب پناه میبرند و شدیدا به محاصره درآمده و دسترسی به غذا و آذوقه سخت میشود و پیمانی صادر میشود

 با آغاز ماموریت بزرگ و سترگ پیامبر اسلام و دعوت همگانی به «اسلام»، صدای زراندوزان و زورگویان و تزویرپیشگان بلند می شود

جای تعجب نیست، اسلام را بر نمی تابند چون با منافع نامشروع، زیاده خواهی ها و افزون طلبی های آنها مغایرت دارد

اینجاست که در دارالندوه - اتاق فکر کفر- نقشه ها تدارک دیدند، طراحی ها کردند، توطئه ها و سناریوها چیدند، تحریم ها پیش کشیدند و تهدیدها و ترورها را در دستور کار قرار دادند تا «همه گزینه ها روی میز باشد»!

و با اهرم مذاکره و تطمیع از یک سو و حربه تحریم و تهدید از سوی دیگر؛ رسول خدا(ص) را منصرف نمایند و محاسبات او را تغییر بدهند

اما این کلام استوار رسول خدا نشان می دهد توطئه ها نگرفته و کارشکنی ها کارگر نیفتاده و نقشه آنها نقش بر آب شده است

به خدا سوگند اگر خورشید را در دست راست و ماه را در دست چپ من بگذارید که از دعوت خویش دست بردارم از پای نخواهم نشست تا خدا دین اسلام را رواج دهد یا جان بر سر آن گذارم

از همین روی؛ پیامبر و مسلمانان را در شعب ابی طالب محاصره و تحریم اقتصادی می کنند به گونه ای که در بند نخست آن قطعنامه تحریمی قید می نمایند

همه گونه خرید و فروش با طرفداران و هواداران محمد ممنوع و تحریم است، اتهامات متعدد و واهی به پیامبر اسلام می زنند و کشتن او را نتیجه می گیرند ولی اشتباه محاسباتی آنها اینجاست که نمی توانند تحلیل کنند پس چطور محمد (ص) ماند و حتی به معراج و سدره المنتهی رفت و تمدن اسلامی را پایه گذاشت؟

پیمان حلف الفضول  سران قریش وقتی نفوذ دین محمد را دیدند پیمان بستند که ایشان را با اهل بیت و یارانش مورد ایذاء و فشار قرار دهند و مدت سه سال در شعب ابیطالب در محاصره بودند

روزی هشام بن عمر پیش زهیر بن امیه نوه دختری عبدالمطلب رفت و گفت : آیا سزاوارست تو غذا بخوری و بهترین لباسها را بپوشی اما خویشاوندانت برهنه و گرسنه باشند

سپس به سراغ مطعم بن عدی وابی بختری و زمعه رفتند و خواستند پیمان را رها کنند که ابوجهل مخالفت کرد و گفت : پیمان قریش محترم است به سوی پیمان نامه رفتند دیدند موریانه همه را به جز کلمه بسمک اللهم را خورده است این بود که گروه پناهندگان به منازل خود برگشتند

بزرگان مکه و قریش که از بت ها سود میبردند و موقعیت خود را در خطر میبینند به مخالفت پرداخته و با دادن وعده ثروت و مقام و مال او را از رسالت نهی میکنند، موفق نشده نزد ابوطالب میروند باز هم به مقصود خود نمیرسند

شکنجه و آزار مسلمانان را پیش میگیرند بلال شکنجه میشود عمار و سمیه اولین شهدای اسلام بعد از تحمل شکنجه های وحشتناک هستند

سوره تبت در مورد ابولهب در پی آزار و اذیت او و همسرش بر پیامبر نازل میگردد

ابوطالب و خدیجه(س) به فاصله کوتاهی از هم وفات میکنند و پیامبر پشتوانه بزرگ خود را از دست میدهد

اقدامات مذبوحانه برای ترور پیامبر اسلام

پس از شروع دعوت علنی پیامبر (ص) و گرویدن عده زیادی از اقشار محروم و طبقه پایین مکه به دین اسلام، آزار و اذیت پیروان دین جدید از سوی غیر مسلمانان آغاز شد

هدف از این اقدامات، این بود که از طریق آزار و شکنجه‌، سرکوب و کارهای خشونت آمیز و قتل باعث ترس و وحشت نو مسلمانان و بقیه مردم شده باعث تغییر عقیده نو مسلمانان و مانع از روی آوردن دیگران به این دین شده و سلطه خود را بر مردم ادامه دهند

‏ بارزترین و مستمرترین اقدامات تروریستی در این دوره، تلاشهای متعدد برای ترور پیامبر اسلام (ص) بود در این دوره تلاشهای زیادی از سوی مشرکان قریش برای هتک حرکت و وارد کردن لطمه به حیثیت، شهرت، اعتبار و آبروی پیامبر(ص) صورت گرفت

دشمنان پیامبر(ص) و از جمله چند تن از بزرگان قریش، در پی این بودند که پیامبر را به عنوان دیوانه‌، ساحر، جادوگر، شاعر، کاهن، و ... معرفی ‌کنند

این اقدامات مصداق بارز ترور شخصیت محسوب می‌شوند. موج بعدی ترورگری علیه پیامبر(ص) تلاش برای به قتل رساندن پیامبر (ص) بود

از اولین اقدامات برای ترور پیامبر (ص) می‌توان به اقدام ابوجهل برای قتل ایشان اشاره کرد

ماجرا از این قرار بود که روزی حضرت رسول(ص) نزدیک خانه کعبه مشغول به نماز خواندن شدند. ابوجهل قبلاً سوگند خورده بود که هر گاه آن حضرت را در حال نماز ببینند، وی را به قتل خواهد رساند

هنگامی که وی آن حضرت را در حال نماز دید، سنگ بزرگی برداشت و به سوی پیامبر روانه شد و سنگ را بلند کرد تا بدین وسیله پیامبر(ص) را به قتل برساند

دست وی در گردنش قفل شد و سنگ بر دستش چسبید و چون به عقب برگشت و از پیامبر(ص) دور شد، سنگ از دستش افتاد این واقعه را جزء معجزات پیامبر(ص) نیز ذکر کرده‌اند

اقدامات دیگری برای ترور پیامبر اسلام در جریان 3 سال حضور وی و یارانش در شعب ابی طالب، رخ داد

قریش پیامبر (ص) و یاران ایشان را مورد تحریم از جنبه‌های مختلف قرار دادند و در طول این مدت و 3 سال اقامت در شعب، مشرکان بارها قصد داشتند تا با شبیخون زدن به پیامبر(ص)، وی را به طور ناگهانی ترور کنند

ابوطالب، شبها رسول خدا (ص) را در بستر خود می‌خواباند و افرادی از بنی هاشم را در بستر رسول خدا(ص) می‌خواباند و آن حضرت را به بستر آنان می‌فرستاد

 اقدام تروریستی دیگر علیه پیامبر، در مدینه رخ داد

پس از جنگ احد، عمروبن امیر ضمری، از یاران پیامبر، هنگام بازگشت از بئرمعونه، دو نفر از قبیله بنی عامر را به قتل رساند

رئیس این قبیله، خونبهای آن دو نفر را از پیامبر (ص) مطالبه کرد

از آنجا که میان بین عامر و یهودیان بنی نضیر، عهد و پیمان وجود داشت، پیامبر (ص) درصدد برآمد تا در پرداخت خونبهای آن دو نفر از قبیله بنی نضیر کمک بگیرد

چرا که بنی نضیر هم به پیامبر(ص) و هم با بنی عامر پیمان داشتند

زمانی که پیامبر(ص) به دژ یهودیان بنی‌نضیر رسید آنان با آغوش باز استقبال کردند و قول دادند که در پرداخت دیه کمک کنند و از پیامبر (ص)، خواستند که وارد دژ آنان شود

پیامبر (ص) تقاضای آنها را نپذیرفت و در سایه دیوار دژ با سران بنی نضیر مشغول گفتگو شد ولی سران بنی نضیر تصمیم گرفته بودند که پیامبر(ص) را غافلگیر کنند و یکی از آنان به نام عمرو بن حجش، آماده شده بود که بالای بام برود و با افکندن سنگی بزرگ بر سر پیامبر(ص) به زندگانی ایشان خاتمه بخشد

ولی پیامبر(ص) از رفت و آمد زیاد و حرکات مرموز و مشکوک آنان به توطئه شان پی برد و از آنجا دور شد و این تلاش نیز برای ترور پیامبر ص ناکام شد

واقعه مهم و تاریخی لیلة المبیت در سال سیزدهم بعثت سران قریش در یک شورای عمومی تصمیم گرفتند که ندای توحید را با زندانی کردن پیامبر یا کشتن و یا تبعید او خاموش سازند

ابوجهل جلسه ای را در دار الندوه تشکیل داده و قرار بر کشتن پیامبر توسط نماینده ای از هر قبیله را میگیرند

چنان که قرآن کریم می فرماید: وَ إذ یَمکُرُ بِکَ الَّذیِنَ کَفَرُوا لِیُثبِتوکَ اَوْ یَقتُلوکَ أَو یُخْرِجُوکَ وَ یَمکُروُنَ وَ یَمکُرُ اللهَ وَ اللهُ خَیرُ المَاکِرینَ [انفال30]

به خاطر بیاور هنگامی را که کافران نقشه می کشیدند که تو را به زندان بیفکنند یا به قتل برسانند و یا از مکه خارج سازند آنها چاره می اندیشیدند و نقشه می کشیدند، و خداوند هم تدبیر می کرد; و خدا بهترین چاره جویان و تدبیرکنندگان است

سرانجام سران قریش تصمیم گرفتند که از هر قبیله، فردی انتخاب شود تا افراد منتخب در نیمه شب یک باره بر خانه حضرت هجوم برده، او را قطعه قطعه کنند

فرشته وحی، پیامبر را از نقشه شوم مشرکان آگاه ساخت و به آن حضرت دستور داد تا از مکه به عزم مدینه خارج شود

پیامبر اکرم(ص) حضرت علی(ع) را از این نقشه آگاه کرد و به او فرمود: «امشب در خوابگاه من بخواب و رواندازِ سبزِ مرا به خود بپیچ تا آنان تصور کنند که من هنوز در خانه و در بستر آرمیده ام و مرا تعقیب نکند

آن گاه پیامبر مخفیانه به سمت غار ثور حرکت کرد و از خداوند درخواست نمود تا دشمن را از دست یابی به او گمراه کند و آنان نتوانند او را پیدا کنند ... . [فروغ ولایت جعفر سبحانی]

در روایات شیعه و اهل سنت آمده است که علی(ع) این کار را انجام داد و خداوند به خاطر این کار به فرشتگان مباهات نمود و موقعی که پیامبر به سوی مدینه در حرکت بود، این آیه را در شأن حضرت علی(ع) نازل فرمود وَ مِنَ النّاسِ مَن یشری نَفسَهُ ابتِغاءَ مَرضاتِ الله و اللهُ رَئوفٌ بالعباد

بعضی از مردم (با ایمان همچون علی(ع) به هنگام خفتن در جایگاه پیامبر) جان خود را به خاطر خشنودی خدا می فروشند، و خداوند نسبت به بندگان مهربان است

از این رخداد بی نظیر می توان به نتایج ذیل پی برد:

درجه ایثار فوق العاده امام علی(ع)

تبعیت محض ایشان نسبت به فرمان الهی و نبوی (ص)

عشق و علاقه غیر قابل توصیف آن بزرگوار نسبت به رهبر و مقتدای خود

و این نکته که در مواقعی که اصل و اساس اسلام در خطر قرار می گیرد می باید بهترین شخصیت ها، حتی وجود مقدس علی بن ابی طالب(ع) فدا گردد

نظیر آن را در ماجرای شهادت امام حسین (ع) برای حفظ اسلام می توان دید

 دشمنان چنان عرصه را بر او تنگ کردند که به دستور خدا هجرت آغاز کرد

پیامبر گرامی اسلام پس از ۱۳سال توقف در مکه در اثر فشار و اذیت و آزار قریش از طرف خداوند مامور شد به مدینه هجرت کند

هجرت پیامبر و مسلمانان به مدینه؛ فصل تازه ای در زندگی پیغمبر اکرم (ص) و اسلام گشود؛ همچون کسی که از محیط آلوده و خفقان آور به هوای آزاد و سالم پناه برد

هجرت پیامبر (ص) و مسلمانان از مکه به مدینه برای پی ریزی زندگی اجتماعی اسلام؛ نخستین گام بلند در پیروزی و گسترش اسلام و جهانی شدن آن بود

رسول خدا در مدینه منشور حکومتی اسلام را پایه ریزی و همه مردم را در اداره حکومت شریک کرد

قبل از هجرت نمایندگانی را می فرستد تا تبلیغ کنند و زمینه را برای هجرت فراهم نمایند، سراسر مدینه آماده پذیرائی از مهاجرین میشود و علی(ع) با خوابیدن در بستر پیامبر نقشه آنان را خنثی میسازد و پیامبر شبانه و پنهانی به غار ثور رفته و به سوی مدینه هجرت مینماید

علی (ع) هم بعد 3 شب طبق سفارش پیامبر و سپردن امانت های مردم در قبا، به یاران ملحق میشود یکى از عللى که زمینه را براى هجرت پیغمبر به مدینه آماده کرده بود انتشار اسلام در آن شهر بود

در مواقعى که قبایل عرب براى تجارت و غیره از مدینه به مکه می آمدند پیغمبر با آنها ملاقات کرده و آنها را بدین اسلام دعوت می نمود و اتفاقا از این اقدام خود نتیجه مطلوبى نیز بدست می آورد

چنانکه پس از فوت ابوطالب عده ‏اى از قبیله اوس که از مدینه به مکه آمده بودند پیغمبر ص را ملاقات کرده و شش نفر از آنها هم بدین اسلام گرویدند و پس از مراجعت به مدینه مردم آن شهر را بدین جدید دعوت نمودند

پس از مدتى گروهى متجاوز از هفتاد نفر زن و مرد از مدینه به مکه آمده و بدین اسلام مشرف شدند بنابر این دین اسلام در مدینه با سرعت پیشرفت و چون محیط مدینه از اغراض سوء قریش و از ایذاء و اذیت آنها مصون بود

لذا براى انتشار اسلام مناسب‏تر از مکه به نظر می رسید

از طرف اهالى آن شهر با کمال دلگرمى از مهاجرین مکه پذیرائى بعمل آمد

خود پیغمبر نیز قلبا براى عزیمت به مدینه تمایل داشت ولى چون مأمور و سفیر الهى بود این عمل را بدون اجازه و اراده خدا نمی توانست انجام داده و محل مأموریت خود را تغییر دهد

پیامبر دعوت بزرگان حتی اقوام خود را نپذیرفته و شتر را آزاد ساخته تا در منزل ابو ایوب انصاری از فقرای مدینه توقف کرد، مادر او نابینا بود و افسوس خورد که از دیدن محمد محروم است با اشاره پیامبر بینا میشود

چون قریش از انتشار دین اسلام در مدینه و پیشرفت سریع آن و همچنین از مهاجرت عده‏ اى از مسلمین بدانجا آگاه شدند بیم آنرا داشتند که دین اسلام در آن شهر قوت بگیرد براى از بین بردن هر گونه خطرات احتمالى که آینده آنها را تهدید می کرد

تصمیم گرفتند کار را با پیغمبر یکسره کنند و براى همیشه از جانب وى آسوده باشند

گرچه در مکه بسیار طاقت فرسا برای پیامبر و یاران بود، در مدینه سخختیها به گونه دیگری بود (مکر منافقان ، توطئه یهود، در پی آن 27 غزوه و 35 سریه )

                           انسان سازی پیامبراکرم (ص) در مدینه (تحلیلی) مقام معظم رهبری

پیامبراکرم(ص) وارد مدینه شد تا این نظام را سرپا و کامل کند و آن را برای ابد در تاریخ، به عنوان نمونه نگهدارد؛ تا هر کسی در هر جای تاریخ- از بعد از زمان خودش تا قیامت - توانست، مثل آن را به وجود آورد و در دلها شوق ایجاد کند تا انسانها به سوی چنان جامعه یی بروند

البته ایجاد چنین نظامی، به پایه های اعتقادی و انسانی احتیاج دارد. اول باید عقاید و اندیشه های صحیحی وجود داشته باشد تا این نظام برپایه ی آن افکار بنا بشود؛ پیغمبر این اندیشه ها و افکار را در قالب کلمه ی توحید و عزت انسان و بقیه ی معارف اسلامی در دوران سیزده ساله مکه تبیین کرده بود

بعد هم در مدینه و در تمام آنات و لحظات تا دم مرگ، دایماً این افکار و این معارف بلند را (که پایه های این نظامند) به این وآن تفهیم کرد و تعلیم داد

دوم، پایه ها و ستونهای انسانی لازم است تا این بنا بر دوش آنها قرار گیرد (چون نظام اسلامی قائم به فرد نیست)

پیغمبر بسیاری از این ستونها را هم در مکه به وجود آورده و آماده کرده بود

یک عده، صحابه ی بزرگوار پیغمبر بودند (با اختلاف مرتبه یی که داشتند) اینها معلول و محصول تلاش و مجاهدت دوران سخت سیزده ساله ی مکه بودند؛ یک عده هم کسانی بودند که قبل از آن که پیغمبر بیاید؛ در یثرب با پیام پیغمبر به وجود آمده بودند؛ از قبیل سعد بن معاذها و ابی ایوب ها و دیگران

بعد هم که پیغمبر آمدند، از لحظه ی ورود، انسان سازی را شروع کردند و روز به روز به مدیران لایق، انسانها بزرگ، شجاع، با گذشت، با ایمان، قوی و با معرفت به عنوان ستونهای مستحکم این بنای شامخ و رفیع وارد مدینه شدند

هجرت پیغمبر به مدینه (که قبل از ورود پیامبر به این شهر، یثرب نامیده می شود و بعد از آمدن آن حضرت، مدینه النبی نام گرفت)

مثل نسیم خوش بهاری بود که در فضای این شهر پیچیده و همه احساس کردند کانه گشایشی به وجود آمده است؛ لذا دلها متوجه و بیدار شد

وقتی که مردم شنیدند پیغمبر وارد قُبا شده و آن حضرت پانزده روز در آن جا ماندند شوق دیدنایشان روزبه روز در دل مردم مدینه بیشتر می شد

بعضی از مردم به قُبا می رفتند و پیغمبر را زیارت می کردند و برمی گشتند

عده یی هم در مدینه منتظر بودند تا ایشان بیایند. بعد که پیغمبر وارد مدینه شدند، این شوق و این نسیم لطیف و ملایم، به طوفانی در دلهای مردم تبدیل شد و دلها را عوض کرد

ناگهان احساس کردند که عقاید و عواطف و وابستگیهای قبایلی و تعصبات آنها، در چهره و رفتار و سخن این مرد محو شده است و با دروازه ی جدیدی به سوی حقایق عالم آفرینش و معارف اخلاقی آشنا شده اند

همین طوفان بود که اول در دلها انقلاب ایجاد کرد؛ بعد به اطراف مدینه گسترش پیدا کرد؛ سپس دژ طبیعی مکه را تسخیر کرد؛ و سرانجام به راههای دور قدم گذاشت و تا اعماق دو امپراتوری و کشور بزرگ آن روز پیش رفت

هر جا رفت، دلها را تکان داد و در درون انسانها انقلاب به وجود آورد. مسلمانان در صدر اسلام، ایران و روم را با نیروی ایمان فتح کردند

ملتهای مورد هجوم هم به مجردی که اینها را می دیدند، در دل آنها نیز این ایمان به وجود می آمد

شمشیر برای این بود که مانعها و سرکرده های زر و زور مدار را از سر راه بردارد؛ والاّ توده ی مردم، همه جا همان طوفان را دریافت کرده بودند

دو امپراتوری عظیم در آن روزگار (یعنی روم و ایران) تا اعماق خودشان جزو نظام و کشور اسلامی شده بودند همه ی اینها چهل سال طول کشید؛ ده سالش در زمان پیغمبر بود؛ سی سال هم بعد از پیغمبر

پیامبر اکرم(ص) از اول ورود به مدینه، موضعگیری خود را مشخص کرد

پیغمبر به مجرد این که وارد مدینه شد، کار را شروع کرد. از جمله ی شگفتیهای زندگی آن حضرت این است که در طول این ده سال، یک لحظه را هدر نداد؛ دیده نشد که پیغمبر از فشاندن نور معنویت و هدایت و تعلیم و تربیت لحظه یی باز بماند

بیداری او، خواب او، مسجد او، خانه ی او، میدان جنگ او، در کوچه و بازار رفتن او، معاشرت خانوادگی او، وجود او (هر جا که بود) درس بود

عجب برکتی در چنین عمری وجود دارد! کسی که همه ی تاریخ را مسخر فکر خود کرد و روی آن اثر گذاشت بسیاری از مفاهیمی که قرنهای بعد برای بشریت تقدس پیدا کرد؛ مثل مفهوم مساوات، برادری، عدالت و مردم سالاری، همه تحت تاثیر تعلیم او بود

در تعالیم سایر ادیان چنین چیزهایی وجود نداشت و یا حداقل به منصه ی ظهور نرسیده بود فقط ده سال کار حکومتی و سیاسی و جمعی کرده بود. چه عمر با برکتی! از اول ورود، موضعگیری خود را مشخص کرد

ناقه یی که پیغمبر سوار آن بود، وارد شهر یثرب شد و مردم دور آن را گرفتند

قبایل وابسته ی به اوس و قبایل وابسته ی به خزرج. وقتی شتر پیغمبر وارد شهر یثرب شد، جلوی هر کدام از قلعه هایی قبایل رسید، بزرگان بیرون آمدند و جلوی شتر را گرفتند: یا رسول الله! بیا این جا، خانه، زندگی، ثروت و راحتی ما در اختیار تو

پیغمبر فرمود: انها ماموره؛ کنار بروید؛ شتر به فقیر نشین ترین محلات مدینه آمد و در جایی نشست معلوم شد که این شخص، وابسته ی به پول و حیثیت قبیله یی و شرف ریاست فلان قبیله و وابسته ی به قوم و خویش و فامیل و آدمهای پررو و پشت هم انداز و امثال اینها نیست و نخواهد شد

از همان ساعت و لحظه ی اول مشخص کردکه در برخورد و تعامل اجتماعی ، طرف کدام گروه و طرفدار کدام جمعیت است و وجود او برای چه کسانی بیشتر نافع خواهد بود

همه از پیغمبر و تعالیم او نفع می برند؛ اما آن کس که محرومتر است، قهراً حق بیشتری می برد و باید جبران محرومیتش بشود

جلوی خانه ی ابی ایوب انصاری زمین افتاده یی بود؛ فرمود این زمین مال کیست؟ گفتند متعلق به دو بچه ی یتیم است. پول از کیسه ی خود داد و آن زمین را خرید

بعد فرمود در این زمین مسجد می سازیم؛ یعنی یک مرکز سیاسی، عبادی، اجتماعی و حکومتی؛ یعنی مرکز تجمع مردم. جایی به عنوان مرکزیت لازم بود؛ لذا شروع به ساختن مسجد کردند

وقتی بنا شد مسجد بسازند، خود پیغمبر جزو اولین کسان یا اولین کسی بود که آمد بیل را به دست گرفت و شروع به کندن پی مسجد کرد؛ نه به عنوان یک کار تشریفاتی، بلکه واقعاً شروع به کار کرد و عرق ریخت

طوری کار کرد که بعضی از کسانی که کناری نشسته بودند؛ گفتند ما بنشینیم و پیغمبر این طور کار کند؛ پس ما هم می رویم کار می کنیم؛ لذا آمدند و مسجد را در مدت کوتاهی ساختند

پیغمبر این رهبر والا و مقتدر نشان داد که هیچ حق اختصاصی برای خودش قائل نیست؛ اگر بناست کاری انجام بگیرد، او هم باید در آن سهمی داشته باشد

تدبیر هوشیارانه و عزم قاطع و محاسبه قوی

1- ایجاد وحدت است مردم مدینه اکثراً مسلمان شدند؛ علاوه بر اینها، سه قبیله ی مهم یهودی در مدینه ساکن بودند؛ یعنی در قلعه های اختصاصی خودشان که تقریباً به مدینه چسبیده بود

قبیله ی بنی قینقاع، قبیله ی بنی النضیر و قبیله ی بنی قریظه

خصوصیت این یهودیها این بود که ثروت اصلی مدینه، بهترین مزارع کشاورزی، بهترین تجارتهای سود ده و سود بخش ترین صنایع- که ساخت طلا آلات و امثال این چیزها بود- در اختیار اینها بود

بیشتر مردم مدینه در موارد نیاز به اینها مراجعه می کردند و از اینها پول قرض می کردند و به اینها ربا می پرداختند

2- مردم مدینه برتری فرهنگی داشتند. آنها اهل کتاب بودند و با معارف گوناگون، معارف دینی و مسائلی که از ذهن نیمه وحشیهای مدینه خیلی دور بود، آشنا بودند؛ لذا تسلط فکری داشتند

در واقع اگر بخواهیم به زبان امروز صحبت کنیم، اینها در مدینه یک طبقه ی روشنفکر محسوب می شدند

3- با جاهای دور دست هم ارتباط داشتند؛ یعنی محدود به فضای مدینه نبودند اینها واقعیتی در مدینه بودند؛ بنابراین پیغمبر باید حساب اینها را بکند

 پیغمبر اکرم یک میثاق دسته جمعی عمومی ایجاد کرد

وقتی پیغمبر وارد مدینه شدند، میثاقی نوشت که مورد قبول همه قرار گرفت. این میثاق درباره ی تعامل اجتماعی، معاملات، منازعات، دیه، روابط پیغمبر با مخالفان، با یهودیها و با غیر مسلمانها بود؛ همه ی اینها نوشته و ثبت شده؛ مفصل هم هست

اقدام بعدی بسیار مهم، ایجاد اخوت بود پیغمبر با ایجاد اخوت، اینها را زیر پای خودش له کرد بین فلان رئیس قبیله با فلان آدم بسیار پایین و متوسط، اخوت ایجاد کرد؛ گفت شما دو نفر با هم برادرید؛ آنها هم با کمال میل این برادری را قبول کردند

اشراف و بزرگان را در کنار بردگان مسلمان شده و آزادی یافته قرار داد. با این کار، همه ی موانع وحدت اجتماعی را از بین برد

وقتی می خواستند برای مسجد مؤذن انتخاب کنند، خودش صداها و خوش قیافه ها زیاد بودند، معاریف و شخصیتهای برجسته متعدد بودند، اما از میان همه ی اینها بلال حبشی را انتخاب کرد

نه زیبایی، نه صوت، نه شرف خانوادگی و پدر مادری مطرح بود؛ فقط اسلام و ایمان، مجاهدت در راه خدا و نشان دادن فداکاری در این راه ملاک بود ببینید چه طور ارزشها را در عمل مشخص کرد

بیش از آنچه که حرف او بخواهد در دلها اثر بگذارد، عمل و سیره و ممشای او در دلها اثر گذاشت

اقدامات مذبوحانه برای ترور پیامبر اسلام

پس از شروع دعوت علنی پیامبر (ص) و گرویدن عده زیادی از اقشار محروم و طبقه پایین مکه به دین اسلام، آزار و اذیت پیروان دین جدید از سوی غیر مسلمانان آغاز شد

هدف از این اقدامات، این بود که از طریق آزار و شکنجه‌، سرکوب و کارهای خشونت آمیز و قتل باعث ترس و وحشت نو مسلمانان و بقیه مردم شده باعث تغییر عقیده نو مسلمانان و مانع از روی آوردن دیگران به این دین شده و سلطه خود را بر مردم ادامه دهند

‏ بارزترین و مستمرترین اقدامات تروریستی در این دوره، تلاشهای متعدد برای ترور پیامبر اسلام (ص) بود در این دوره تلاشهای زیادی از سوی مشرکان قریش برای هتک حرکت و وارد کردن لطمه به حیثیت، شهرت، اعتبار و آبروی پیامبر(ص) صورت گرفت

دشمنان پیامبر(ص) و از جمله چند تن از بزرگان قریش، در پی این بودند که پیامبر را به عنوان دیوانه‌، ساحر، جادوگر، شاعر، کاهن، و ... معرفی ‌کنند

این اقدامات مصداق بارز ترور شخصیت محسوب می‌شوند. موج بعدی ترورگری علیه پیامبر(ص) تلاش برای به قتل رساندن پیامبر (ص) بود

از اولین اقدامات برای ترور پیامبر (ص) می‌توان به اقدام ابوجهل برای قتل ایشان اشاره کرد

ماجرا از این قرار بود که روزی حضرت رسول(ص) نزدیک خانه کعبه مشغول به نماز خواندن شدند. ابوجهل قبلاً سوگند خورده بود که هر گاه آن حضرت را در حال نماز ببینند، وی را به قتل خواهد رساند

هنگامی که وی آن حضرت را در حال نماز دید، سنگ بزرگی برداشت و به سوی پیامبر روانه شد و سنگ را بلند کرد تا بدین وسیله پیامبر(ص) را به قتل برساند

دست وی در گردنش قفل شد و سنگ بر دستش چسبید و چون به عقب برگشت و از پیامبر(ص) دور شد، سنگ از دستش افتاد این واقعه را جزء معجزات پیامبر(ص) نیز ذکر کرده‌اند

اقدامات دیگری برای ترور پیامبر اسلام در جریان 3 سال حضور وی و یارانش در شعب ابی طالب، رخ داد

قریش پیامبر (ص) و یاران ایشان را مورد تحریم از جنبه‌های مختلف قرار دادند و در طول این مدت و 3 سال اقامت در شعب، مشرکان بارها قصد داشتند تا با شبیخون زدن به پیامبر(ص)، وی را به طور ناگهانی ترور کنند

ابوطالب، شبها رسول خدا (ص) را در بستر خود می‌خواباند و افرادی از بنی هاشم را در بستر رسول خدا(ص) می‌خواباند و آن حضرت را به بستر آنان می‌فرستاد

اقدام تروریستی دیگر علیه پیامبر، در مدینه رخ داد

پس از جنگ احد، عمروبن امیر ضمری، از یاران پیامبر، هنگام بازگشت از بئرمعونه، دو نفر از قبیله بنی عامر را به قتل رساند

رئیس این قبیله، خونبهای آن دو نفر را از پیامبر (ص) مطالبه کرد

از آنجا که میان بین عامر و یهودیان بنی نضیر، عهد و پیمان وجود داشت، پیامبر (ص) درصدد برآمد تا در پرداخت خونبهای آن دو نفر از قبیله بنی نضیر کمک بگیرد

چرا که بنی نضیر هم به پیامبر(ص) و هم با بنی عامر پیمان داشتند

زمانی که پیامبر(ص) به دژ یهودیان بنی‌نضیر رسید آنان با آغوش باز استقبال کردند و قول دادند که در پرداخت دیه کمک کنند و از پیامبر (ص)، خواستند که وارد دژ آنان شود

پیامبر (ص) تقاضای آنها را نپذیرفت و در سایه دیوار دژ با سران بنی نضیر مشغول گفتگو شد ولی سران بنی نضیر تصمیم گرفته بودند که پیامبر(ص) را غافلگیر کنند و یکی از آنان به نام عمرو بن حجش، آماده شده بود که بالای بام برود و با افکندن سنگی بزرگ بر سر پیامبر(ص) به زندگانی ایشان خاتمه بخشد

ولی پیامبر(ص) از رفت و آمد زیاد و حرکات مرموز و مشکوک آنان به توطئه شان پی برد و از آنجا دور شد و این تلاش نیز برای ترور پیامبر ص ناکام شد

واقعه مهم و تاریخی لیلة المبیت در سال سیزدهم بعثت سران قریش در یک شورای عمومی تصمیم گرفتند که ندای توحید را با زندانی کردن پیامبر یا کشتن و یا تبعید او خاموش سازند

ابوجهل جلسه ای را در دار الندوه تشکیل داده و قرار بر کشتن پیامبر توسط نماینده ای از هر قبیله را میگیرند

چنان که قرآن کریم می فرماید: وَ إذ یَمکُرُ بِکَ الَّذیِنَ کَفَرُوا لِیُثبِتوکَ اَوْ یَقتُلوکَ أَو یُخْرِجُوکَ وَ یَمکُروُنَ وَ یَمکُرُ اللهَ وَ اللهُ خَیرُ المَاکِرینَ [انفال30]

به خاطر بیاور هنگامی را که کافران نقشه می کشیدند که تو را به زندان بیفکنند یا به قتل برسانند و یا از مکه خارج سازند آنها چاره می اندیشیدند و نقشه می کشیدند، و خداوند هم تدبیر می کرد; و خدا بهترین چاره جویان و تدبیرکنندگان است

سرانجام سران قریش تصمیم گرفتند که از هر قبیله، فردی انتخاب شود تا افراد منتخب در نیمه شب یک باره بر خانه حضرت هجوم برده، او را قطعه قطعه کنند

فرشته وحی، پیامبر را از نقشه شوم مشرکان آگاه ساخت و به آن حضرت دستور داد تا از مکه به عزم مدینه خارج شود

پیامبر اکرم(ص) حضرت علی(ع) را از این نقشه آگاه کرد و به او فرمود: «امشب در خوابگاه من بخواب و رواندازِ سبزِ مرا به خود بپیچ تا آنان تصور کنند که من هنوز در خانه و در بستر آرمیده ام و مرا تعقیب نکند

آن گاه پیامبر مخفیانه به سمت غار ثور حرکت کرد و از خداوند درخواست نمود تا دشمن را از دست یابی به او گمراه کند و آنان نتوانند او را پیدا کنند ... . [فروغ ولایت جعفر سبحانی]

در روایات شیعه و اهل سنت آمده است که علی(ع) این کار را انجام داد و خداوند به خاطر این کار به فرشتگان مباهات نمود و موقعی که پیامبر به سوی مدینه در حرکت بود، این آیه را در شأن حضرت علی(ع) نازل فرمود وَ مِنَ النّاسِ مَن یشری نَفسَهُ ابتِغاءَ مَرضاتِ الله و اللهُ رَئوفٌ بالعباد

بعضی از مردم (با ایمان همچون علی(ع) به هنگام خفتن در جایگاه پیامبر) جان خود را به خاطر خشنودی خدا می فروشند، و خداوند نسبت به بندگان مهربان است

از این رخداد بی نظیر می توان به نتایج ذیل پی برد: درجه ایثار فوق العاده امام علی(ع)

تبعیت محض ایشان نسبت به فرمان الهی و نبوی (ص) عشق و علاقه غیر قابل توصیف آن بزرگوار نسبت به رهبر و مقتدای خود

و این نکته که در مواقعی که اصل و اساس اسلام در خطر قرار می گیرد می باید بهترین شخصیت ها، حتی وجود مقدس علی بن ابی طالب(ع) فدا گردد نظیر آن را در ماجرای شهادت امام حسین (ع) برای حفظ اسلام می توان دید

دشمنان چنان عرصه را بر او تنگ کردند که به دستور خدا هجرت آغاز کرد

پیامبر گرامی اسلام پس از ۱۳سال توقف در مکه در اثر فشار و اذیت و آزار قریش از طرف خداوند مامور شد به مدینه هجرت کند

هجرت پیامبر و مسلمانان به مدینه؛ فصل تازه ای در زندگی پیغمبر اکرم (ص) و اسلام گشود؛ همچون کسی که از محیط آلوده و خفقان آور به هوای آزاد و سالم پناه برد

هجرت پیامبر (ص) و مسلمانان از مکه به مدینه برای پی ریزی زندگی اجتماعی اسلام؛ نخستین گام بلند در پیروزی و گسترش اسلام و جهانی شدن آن بود

رسول خدا در مدینه منشور حکومتی اسلام را پایه ریزی و همه مردم را در اداره حکومت شریک کرد

قبل از هجرت نمایندگانی را می فرستد تا تبلیغ کنند و زمینه را برای هجرت فراهم نمایند، سراسر مدینه آماده پذیرائی از مهاجرین میشود و علی(ع) با خوابیدن در بستر پیامبر نقشه آنان را خنثی میسازد و پیامبر شبانه و پنهانی به غار ثور رفته و به سوی مدینه هجرت مینماید

علی (ع) هم بعد 3 شب طبق سفارش پیامبر و سپردن امانت های مردم در قبا، به یاران ملحق میشود یکى از عللى که زمینه را براى هجرت پیغمبر به مدینه آماده کرده بود انتشار اسلام در آن شهر بود

در مواقعى که قبایل عرب براى تجارت و غیره از مدینه به مکه می آمدند پیغمبر با آنها ملاقات کرده و آنها را بدین اسلام دعوت می نمود و اتفاقا از این اقدام خود نتیجه مطلوبى نیز بدست می آورد

چنانکه پس از فوت ابوطالب عده ‏اى از قبیله اوس که از مدینه به مکه آمده بودند پیغمبر ص را ملاقات کرده و شش نفر از آنها هم بدین اسلام گرویدند و پس از مراجعت به مدینه مردم آن شهر را بدین جدید دعوت نمودند

پس از مدتى گروهى متجاوز از هفتاد نفر زن و مرد از مدینه به مکه آمده و بدین اسلام مشرف شدند بنابر این دین اسلام در مدینه با سرعت پیشرفت و چون محیط مدینه از اغراض سوء قریش و از ایذاء و اذیت آنها مصون بود لذا براى انتشار اسلام مناسب‏تر از مکه به نظر می رسید

از طرف اهالى آن شهر با کمال دلگرمى از مهاجرین مکه پذیرائى بعمل آمد

خود پیغمبر نیز قلبا براى عزیمت به مدینه تمایل داشت ولى چون مأمور و سفیر الهى بود این عمل را بدون اجازه و اراده خدا نمی توانست انجام داده و محل مأموریت خود را تغییر دهد

پیامبر دعوت بزرگان حتی اقوام خود را نپذیرفته و شتر را آزاد ساخته تا در منزل ابو ایوب انصاری از فقرای مدینه توقف کرد، مادر او نابینا بود و افسوس خورد که از دیدن محمد محروم است با اشاره پیامبر بینا میشود

چون قریش از انتشار دین اسلام در مدینه و پیشرفت سریع آن و همچنین از مهاجرت عده‏ اى از مسلمین بدانجا آگاه شدند بیم آنرا داشتند که دین اسلام در آن شهر قوت بگیرد براى از بین بردن هر گونه خطرات احتمالى که آینده آنها را تهدید می کرد

تصمیم گرفتند کار را با پیغمبر یکسره کنند و براى همیشه از جانب وى آسوده باشند گرچه در مکه بسیار طاقت فرسا برای پیامبر و یاران بود، در مدینه سخختیها به گونه دیگری بود (مکر منافقان ، توطئه یهود، در پی آن 27 غزوه و 35 سریه )

تدبیر هوشیارانه و عزم قاطع و محاسبه قوی

1- ایجاد وحدت است مردم مدینه اکثراً مسلمان شدند؛ علاوه بر اینها، سه قبیله ی مهم یهودی در مدینه ساکن بودند؛ یعنی در قلعه های اختصاصی خودشان که تقریباً به مدینه چسبیده بود

قبیله ی بنی قینقاع، قبیله ی بنی النضیر و قبیله ی بنی قریظه

خصوصیت این یهودیها این بود که ثروت اصلی مدینه، بهترین مزارع کشاورزی، بهترین تجارتهای سود ده و سود بخش ترین صنایع- که ساخت طلا آلات و امثال این چیزها بود- در اختیار اینها بود

بیشتر مردم مدینه در موارد نیاز به اینها مراجعه می کردند و از اینها پول قرض می کردند و به اینها ربا می پرداختند

2- مردم مدینه برتری فرهنگی داشتند. آنها اهل کتاب بودند و با معارف گوناگون، معارف دینی و مسائلی که از ذهن نیمه وحشیهای مدینه خیلی دور بود، آشنا بودند؛ لذا تسلط فکری داشتند

در واقع اگر بخواهیم به زبان امروز صحبت کنیم، اینها در مدینه یک طبقه ی روشنفکر محسوب می شدند

3- با جاهای دور دست هم ارتباط داشتند؛ یعنی محدود به فضای مدینه نبودند اینها واقعیتی در مدینه بودند؛ بنابراین پیغمبر باید حساب اینها را بکند

  پیغمبر اکرم یک میثاق دسته جمعی عمومی ایجاد کرد

وقتی پیغمبر وارد مدینه شدند، میثاقی نوشت که مورد قبول همه قرار گرفت. این میثاق درباره ی تعامل اجتماعی، معاملات، منازعات، دیه، روابط پیغمبر با مخالفان، با یهودیها و با غیر مسلمانها بود؛ همه ی اینها نوشته و ثبت شده؛ مفصل هم هست

اقدام بعدی بسیار مهم، ایجاد اخوت بود پیغمبر با ایجاد اخوت، اینها را زیر پای خودش له کرد بین فلان رئیس قبیله با فلان آدم بسیار پایین و متوسط، اخوت ایجاد کرد؛ گفت شما دو نفر با هم برادرید؛ آنها هم با کمال میل این برادری را قبول کردند

اشراف و بزرگان را در کنار بردگان مسلمان شده و آزادی یافته قرار داد. با این کار، همه ی موانع وحدت اجتماعی را از بین برد

وقتی می خواستند برای مسجد مؤذن انتخاب کنند، خودش صداها و خوش قیافه ها زیاد بودند، معاریف و شخصیتهای برجسته متعدد بودند، اما از میان همه ی اینها بلال حبشی را انتخاب کرد

نه زیبایی، نه صوت، نه شرف خانوادگی و پدر مادری مطرح بود؛ فقط اسلام و ایمان، مجاهدت در راه خدا و نشان دادن فداکاری در این راه ملاک بود ببینید چه طور ارزشها را در عمل مشخص کرد

بیش از آنچه که حرف او بخواهد در دلها اثر بگذارد، عمل و سیره و ممشای او در دلها اثر گذاشت

سال اول هجرت :

تعدادی از علمای یهودی بعد از مناظره مسلمان میشوند ، مسجد النبی پایگاه توحید و مرکز حکومت اسلامی بنا میگردد، بین مهاجرین و انصار پیوند برادری بسته میشود و علی(ع) برادر پیامبر انتخاب میشود، سلمان فارسی اسلام می آورد

عایشه دختر ابوبکر همسر پیامبر میشود، سه طایفه بزرگ یهود پیمان می بندند که دشمنان اسلام را حمایت نکنند، تشکیل سپاه اسلام با کمک حمزه و علی(ع) و چند مانور جنگی با جاسوسان قریش که نزدیک مدینه آمده بودند

دوم هجری : استقلال در قبله مسلمین در مسجد ذو قبلتین و دوری از کنایه های دشمنان، ازدواج علی(ع) با فاطمه(س)، جهاد اکبر و مبارزه با نفس و آیات روزه نازل میشود، تا قبل از دفاع و جهاد، آیات به یاران دیکته میشود کشته ها را مثله نکنید

آب آشامیدنی آلوده نشود، درختان و محصولات و زراعت آسیب نبیند، اسراء امان خواستند امان دهید، کودکان و زنان حمایت شوند و گرفتن جزیه و مالیات از غیر مسلمانان

جنگ بدر : ابو جهل محرک اصلی جنگ همراه شاعران و زنان و شراب، نزدیک محله بدر که چاه های آب بود، آمده ، قبل از آن هم چند بار شبیخون زده بودند و چهارپایان و اثاثیه مسلمین را به غارت برده بودند پیامبر هم مامورانی را جهت مراقبت و بستن راه تجارت قریش را داده بود

طولی نکشید 313 نفر از مسلمانان به سوی بدر حرکت کردند ابوسفیان و مشرکین هم چند بار شیطنت و سپس فرار می کردند ابوجهل خیلی اصرار در جنگ داشت

با حمله یکی از مشرکین، حمزه کار او را تمام میسازد و جنگ به صورت تن به تن حدود70 نفر کشته، از جمله ابوجهل توسط برده خود و پسر ابوسفیان توسط علی(ع) قهرمانانه او را به هلاکت میرساند سپاه اسلام هم 35 شهید تقدیم میکند و اسلام پیروز میشود

سوم هجری : امام حسن متولد میشوند، جلب توجه چند قبیله به اسلام بعداز ازدواج پیامبر با دختر عمر

جنگ احد: کفار نیروی مجهزی را برای انتقام جنگ بدر آماده کرده و در کنار کوه احد تجمع میکنند پیامبر و یاران در حال برگزاری نماز جمعه هستند و خود را آماده نبرد کرده و به سمت احد حرکت میکنند یکی از منافقان باتوطئه 300 نفر را به مدینه باز می گرداند

پیامبر بین شکاف کوه تعدادی را مامور ساخته و سفارش میکنند تحت هیچ شرائطی آنجا را ترک نکنند جنگ ابتدا تن به تن سپس به طور جمعی آغاز و می ر فت که به نفع سپاه اسلام پایان یابد

با شایعه شهادت پیامبر و ترک افراد میان شکاف کوه به طمع غنائم و کم شدن یک سوم از سپاه اسلام قبل از آغاز جنگ، و با کشته شدن حمزه و عمل سخیف هند جگر خوار، و زخمی شدن پیامبر، جنگ به نفع سپاه دشمن ظاهرا پایان می پذیرد.

چهارم هجری : تولد امام حسین(ع)، حرام دانستن شراب، سر کوب دشمنان داخلی و یهود، فاجعه قتل 46 نفر از مبلغان و عارفان که به عنوان نمایندگان پیامبر مامور به تبلیغ در اطراف و اکناف بودند، محاصره سپاه اسلا م و تسلیم شدن قلعه یهودیان

پس از پایان غزوه احد طوایف یهود بنى نضیر و بنى قریظه از این پیشامد خوشحال شده و بعضى از قبایل هم که پیمان دوستى و یا پیمان عدم تعرض با پیغمبر اکرم بسته بودند نقض عهد نمودند

مسلمین آماده قتال با بنى نضیر شده و براى محاصره آنها در ربیع الاول از مدینه بیرون شدند. فرمانده این ستون اعزامى على ع بود که با رشادت و شجاعت ویژه خود آنها را مجبور به تسلیم نمود و پیمان بستند که پیغمبر ص از خون آنان در گذرد و آنها نیز از حومه مدینه خارج شده و به شام روند

رسول خدا این شرط را پذیرفته و دستور داد که هر سه نفر یک شتر ببرند و اموال خود را نیز بر آن شتر بار نهند،پس از خروج بنى نضیر از مدینه اموال و اراضى زراعى آنها نصیب مسلمین گردید

پنجم هجری : دستور حجاب، اعدام یهودیان بنی قریظه (ستون پنجم دشمن) پیآمد آن، جنگ خندق: بالغ بر ده هزار نفر از گروه های مختلف دشمن بسیج شده و مدینه را به محاصره در می آورند و با خندق و گودالی که به پیشنهاد سلمان کنده شده بود مواجه و غافلگیر شدند

و حدود یک ماه در آنجا به سر بردند تا اینکه چند نفر از خندق گذشته و توسط علی به هلاکت میرسند از جمله قهرمان سپاه دشمن عمروبن عبدود در ضمن در این جنگ طوفان شدیدی که باعث ترس و وحشت دشمن و به هم ریختن خیمه و چادر های آنان شد(امدادغیبی).

ششم هجری : واجب شدن حج، غزوات و سریه های پراکنده صلح حدیبیه : پیامبر در پی خواب دیدن از مکه و حج، با مشورت یاران تصمیم به مراسم حج میگیرند و به طرف مکه حرکت میکنند در مسجد شجره محرم میشوند و لبیک گویان به طرف مکه رهسپار میشوند

مشرکان مکه با خبر شده و مانع حرکت آنان شده و پیامبر تاکید برای مراسم حج را دارند و چون ماه حرام است تصمیم جنگ را ندارند در پی مذاکرات زیاد قرار شد منصرف شده و سال بعد به شرط نداشتن سلاح جنگی و به مدت 3 روز به زیارت کعبه بیایند .

هفتم هجری : اعلام جهانی بودن اسلام و نامه های پیامبر به شهر ها و پادشاهان حبشه، ایران (خسرو پرویز) امپراطور روم و..

فتح خیبر: یهودیان فرصت طلب سرزمین خیبر را پایگاه مبارزه با اسلام کرده بودند و مشرکان را علیه اسلام می شورانیدند پیامبر با 1600 نفر سواره نظام با روش غافلگیرانه خاصی این قلعه را به محاصره در می آورند جنگجویان یهود که حدود 2000 نفر بودند به قلعه ها پناه برده و یکی بعد از دیگری فتح میشوند

درب قلعه خیبر را علی به تنهائی کنده و سپر قرار میدهد و مسلمانان این کانون فتنه را به تصرف خود درآورده و طبق قانون جزیه با آنان رفتار می نماید

جعفر بن ابوطالب مطلع شده و بعداز 15 سال که به حبشه رفته بودند به خیبر آمده و دیدار میکنند. در این جنگ پیامبر بلال را به هنگام اسارت زنان و گذراندن آنها از کنار جنازه های یهودیان که صورت خود را خراشیده بودند سرزنش کرده و و همه را به رعایت انسانیت و رعایت محبت و رافت اسلامی نصیحت کردند.

هشتم هجری : غزوات و جنگ موته با روم و فتح مکه: سپاه اسلام پس از جنگهاى متعدد کوچک و بزرگ ورزیده و از نظر تعداد نیز زیاد شده بود پیغمبر اکرم ص لازم دانست که بسوى مکه رفته و شهر و مولد خود را که در اثر توطئه قریش شبانه از آنجا هجرت کرده بود تصرف کند

بعضى از مسلمین در اندیشه فرو رفته و از کار خود بیمناک بودند ولى رسول خدا ص آنها را بفتح و پیروزى بشارت مى‏داد زیرا وعده فتحى را که خداوند به او فرموده بود قریش برخلاف پیمان و صلح حدیبیه به قبیله خزاعه حمله کرد و پیامبر همراه ده هزار نفر سپاه و تجهیزات به طرف مکه حرکت میکنند و مشرکان متوجه نمیشوند

و ابوسفیان بدون مقاومت به خانه پناه برده ابوسفیان که مدت 21 سال کفار قریش را علیه آ ن حضرت تحریک و تجهیز می کرد اکنون در برابر آن قدرت و عظمت سر تسلیم فرود آورده و با دیده اعجاب و شگفتى به آن سپاه منظم و منضبط می نگرد و انتظار عفو و بخشش از گذشته را دارد.ذ و به ظاهر ایمان می آورد

سپاه اسلام با تقسیم گروه گروه از دروازه ها وارد مکه میشوند فقط از طرف گروهی که خالد بن ولید فرمانده آن بود درگیری پیش آمد و تعداد 28 مشرک کشته میشوند پیامبر بعد از طواف و سخنرانی برای مردم و سپاه، کعبه را همراه علی از بت ها پاک میسازد

و بر خلاف انتظار قریش، بعد از آزارها و غارت ها، عفو عمومی اعلام میکند و مردم آن شهر دسته دسته بدین اسلام گرویده و با پیغمبر ص بیعت نمودند تعدادی هم ایمان می آورند. لا اله الا الله وحده وحده صدق وعده و نصرعبده.....

غزوه حنین و طائف: بعد از فتح مکه و پس از برقرارى امنیت و با سپاه فاتح خود تصمیم گرفت که به مدینه مراجعت نماید و در این مراجعت دو هزار نفر از اهالى تازه مسلمان مکه را هم به سپاه خود ملحق نمود

بطوریکه کثرت سپاهیان اسلام، مسلمین را به اعجاب و شگفتى واداشت و ابوبکر گفت ما با این کثرت سپاهیان هرگز مغلوب نخواهیم شد ولى آنها ندانستند که کثرت سپاهیان چندان مهم نیست آنچه مورد توجه است توکل بر خدا و یارى خواستن از اوست

چنانکه موقع برخورد با دشمن مانند غزوه احد چیزى نگذشت که همه مسلمین از جمله ابوبکر فرار کردند و فقط 9 نفر از بنى هاشم و یکى هم ایمن بن ام ایمن در اطراف پیغمبر ص باقى ماند تا اینکه خداوند آنها را نصرت فرمود و گریختگان بازگشتند و مجددا بدشمن حمله برده و پیروز گردیدند

نهم هجری : اسلام آوردن عدی بن حاتم طائی همراه قبیله اش طی بعد از مواجه شدن با علی و همراهانش

واقعه تبوک که مقدمه جنگ با رومیان بود که 32 قبیله اسلام می آورند، جنگ طائف آخرین جنگ داخلى اسلام با اعراب محسوب میشود زیرا پس از این جنگ در داخل عربستان کسى را قدرت طغیان و یاغی گرى نبوده و تمام شبه جزیره عربستان در قلمرو نفوذ و اقتدار آن حضرت در آمده بود

لذا براى بسط و اشاعه دین الهى لازم بود که کشورهاى خارجى را بدین اسلام دعوت نمایند، مقدمات این تصمیم جریان غزوه تبوک است که آخرین سفر جنگى پیغمبر بود، تعیین عاملین زکوه به عنوان پشتوانه اقتصاد ی حکومت اسلامی

نزول آیات سوره توبه و برائت از مشرکین و ریشه کنی بت پرستی در جزیره العرب، گروهی همراه ابوبکر و عمر اعزام میشوند تا آیات نازل شده را بخوانند و بازگردانده شده و ماموریت به علی داده میشود .

دهم هجری : آخرین حج به عنوان حجه الوداع و تعیین علی به جانشینی خود در برکه غدیر خم و اتمام و اکمال دین و ابلاغ رسالت خود و بیعت یاران به نوبت، اولین نفرات ابوبکر و عمر میباشند و ضمن تبریک و گفتن بخ بخ پیمان بستند

کشته شدن کسانی که قصد کشتن پیامبر را دشتند بر اثر صاعقه

یازدهم هجری : تجهیز سپاه اسامه جوان برای جلوگیری و جنگ با رومیان و امتناع ابوبکر و عمر از همراهی با اسامه جوان، تاکید پیامبر بر رفتن آن دو، شاید توطئه انحراف در دین خنثی شود

رحلت پیامبر در سن 63 سالگی و پایان سختی ها و رنج ها و بنیاد اختلاف بر سر خلافت، علی رغم تمام سفارشات و تاکید های پیامبر در محله سقیفیه که محل رفع اختلاف بود، در نتیجه انتخاب ابوبکر پیر به عنوان خلیفه اول

اعضای حزب نفاق در آن هیاهوی غدیر در منزل عمر پیمان بستند و عهد نامه را کنار کعبه به عنوان سند زیر خاک پنهان و مسیر خلافت را منحرف کردند، در مقابل بستر پیامبر کارشکنی و عمر میگوید من فهمیدم که پیغمبر میخواهد خلافت على را مکتوب کند اما براى رعایت مصلحت به هم زدم

به عمر میگویند، چگونه به پیغمبر نسبت هذیان میدهى در صورتیکه آن حضرت با عصمت الهى مصون بوده

غاصبین خلافت بارها از ظهور اسلام و به هنگام علنی شدن بعثت پیامبر جانشینی علی و امامان را در حوادث و مراتب مختلف شنیده بودند و این انحراف جریانی از پیش تعیین شده بود

زمانی هم که از زبان راهبین مسیحی میشنوند که دین محمد جهانی و عالمگیر خواهد شد پشت نقاب نفاق، تصمیم داشتند که پیامبر را از بین ببرند و زودتر به این آرزو برسند.

مناصب پیامبر: نبوت، گرفتن وحی. رسالت ، ابلاغ. امامت، اجرا. ولایت ، سرپرستی

                  قبل از رحلت پیامبر(ص) هرکس بر گردن من .....

روزهای بیماری آن حضرت، روزهای سختی برای مدینه بود؛ بخصوص با آن خصوصیاتی که اندکی قبل از رحلت پیغمبر پیش آمد
پیغمبر به مسجد آمدند و روی منبر نشستند و فرمودند که هر کس به گردن من حقی دارد، آن حق را از من بگیرد
مردم شروع به گریه کردند و گفتند یا رسول الله ما به گردن تو حق داشته باشیم؟! فرمود رسوایی پیش خدا سخت تر از رسوایی پیش شماست؛ اگر به گردن من حقی دارید، اگر از من طلبی دارید، بیایید و بگیرید تا به روز قیامت نیفتند
ببینید چه اخلاقی! کیست که دارد این حرف را می زند؟ آن انسان والایی که جبرئیل به مصاحبت با او افتخار می کند؛ جدی می گوید تا مبادا در جایی به وسیله ی او، ندانسته حقی از کسی ضایع شده باشد
*

پیغمبر این مطلب را دو بار، سه بار تکرار کرد

یک نفر بلند شد و عرض کرد: یا رسول الله! من به گردن تو حقی دارم؛ تو یک وقت با ناقه از پهلوی من عبور می کردی؛ ناقه ی من نزدیک تو آمد و تو با عصا، هی کردی؛ ولی عصا به شکم من خورد. پیغمبر پیرهنش را بالا زد و گفت همین حالا بیا قصاص کن؛ نگذار به قیامت بیفتند

مردم حیرت زده نگاه می کردند و می گفتند آیا این مرد واقعاً می خواهد قصاص کند؟ آیا دلش خواهد آمد؟ دیدند پیغمبر کسی را فرستاد تا از خانه، همان چوبدستی را بیاورند. بعد فرمود: بیا بگیر و با همین چوب به شکم من بزن

مردم، همه مبهوت، متحیر و شرمنده از این که نکند این مرد بخواهد این کار را بکند؛ اما یک وقت دیدند او روی پای پیغمبر افتاد و بنا کرد شکم پیغمبر را بوسیدن. گفت: یا رسول الله! من با مسّ بدن تو خودم را از آتش دوزخ نجات می دهم!

اضطراب و دلهره سراسر «مدینه» را فراگرفته بود

یاران پیامبر با دیدگانی اشکبار، و دلهائی آکنده از اندوه دور خانه پیامبر گرد آمده بودند، تا از سرانجام بیماری پیامبر آگاه شوند

گزارشهائی که از داخل خانه به بیرون می‌رسید، از وخامت وضع مزاجی آن حضرت حکایت می‌کرد؛ و هر نوع امید به بهبودی را از بین می‌برد و مطمئن می‌ساخت که جز ساعاتی چند، از آخرین شعله‌های نشاط زندگی پیامبر باقی نمانده است

گروهی از یاران آن حضرت علاقمند بودند که از نزدیک رهبر عالیقدر خود را زیارت کنند، ولی وخامت وضع پیامبر اجازه نمی‌داد در اطاقی که وی در آن بستری گردیده بود؛ جز اهل بیت وی، کسی رفت و آمد کند

پیامبر با دختر خود سخن می‌گوید

فاطمه (س)، در کنار بستر پدر نشسته بود، و بر چهره نورانی او نظاره می‌کرد. او مشاهده می‌نمود که عرق مرگ، بسان دانه‌های مروارید، از پیشانی و صورت پدرش سرازیر می‌گردد

زهرا(س)، با قلبی فشرده و دیدگانی پر از اشک و گلوی گرفته، شعر زیر را که از سروده‌های ابوطالب درباره پیامبر عالیقدر بود، زمزمه می‌کرد و می‌گفت: و ابیض یستسقی الغمام به وجهه  ثمال ایتامی عصمة للارامل : چهره روشنی که به احترام آن، باران از ابر درخواست می‌شود، خصیتی که پناهگاه یتیمان و نگهبان بیوه زنان است

در این هنگام، پیامبر دیدگان خود را گشود، و با صدای آهسته به دختر خود فرمود: این شعری است که ابوطالب درباره من سروده است؛ ولی شایسته است بجای آن، آیه زیر را تلاوت نمایید وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلی أَعْقابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلی عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اللهُ الشّاکِرِینَ (آل عمران/144)

محمد پیامبر خدا است و پیش از او پیامبرانی آمده‌اند و رفته‌اند. آیا هرگاه او فوت کند و یا کشته شود، به آئین گذشتگان خود باز می‌گردید؟ هرکس به آئین گذشتگان خود بازگردد خدا را ضرر نمی‌رساند و خداوند سپاسگزاران را پاداش می‌دهد *

 تجربه نشان می‌دهد که عواطف در شخصیت‌های بزرگ، بر اثر تراکم افکار و فعالیت‌های زیاد، نسبت به فرزندان خود کم فروغ می‌گردد زیرا اهداف بزرگ و افکار جهانی آنچنان آنان را به خود مشغول می‌سازد که دیگر عاطفه و علاقه به فرزندان، مجالی برای بروز و ظهور نمی‌یابد؛ ولی شخصیت‌های بزرگ معنوی و روحانی از این قاعده مستثنی هستند. آنان با داشتن بزرگ‌ترین اهداف و ایده‌های جهانی و مشاغل روزافزون، روح وسیع و روان بزرگی دارند، که گرایش به یک قسمت، آن‌ها را از قسمت دیگر باز نمی‌دارد

علاقه پیامبر به یگانه فرزند خود، از عالی‌ترین تجلی عواطف انسانی بود تا آنجا که پیامبر هیچگاه بدون وداع با دختر خود، مسافرت نمی‌کرد و هنگام مراجعت از سفر قبل از همه به دیدن او می‌ شتافت. در برابر همسران خود، از وی احترام شایسته‌ای به عمل می‌آورد، و به یاران خود می‌فرمود: فاطمه پاره تن من است خشنودی وی خشنودی من، و خشم او خشم من است (صحیح بخاری ج5/21)

 دیدارِ زهرا، او را به یاد پاک‌ترین و عطوفترین زنان جهان  خدیجه می‌انداخت که در راه هدف مقدس شوهر، به سختی‌های عجیبی تن داد و ثروت و مکنت خود را در آن راه بذل نمود در تمام روزهائی که پیامبر بستری بود فاطمه (س) در کنار بستر نشسته و لحظه‌ای از او دور نمی‌شد *

پیامبر به دختر خود چه فرمود و باعث خوشحالی شد؟

دختر پیامبر قدری خم شد و سر را نزدیک پیامبر آورد. آنگاه پیامبر با او به طور آهسته سخن گفت. کسانیکه در کنار بستر پیامبر بودند، از حقیقت گفتگوی آن‌ها آگاه نشدند

وقتی سخن پیامبر به پایان رسید، زهرا سخت گریست و سیلاب اشک از دیدگان او جاری گردید ولی مقارن همین وضع، پیامبر بار دیگر به او اشاره نمود و آهسته با او سخن گفت. این بار زهرا با چهره‌ای باز و قیافه‌ای خندان و لبان پرتبسم سر برداشت

وجود این دو حالت متضاد در وقت مقارن، حضار را به تعجب واداشت. آنان از دختر پیامبر خواستند که از حقیقت گفتار پیامبر آگاهشان سازد، و علت بروز این دو حالت مختلف را، برای آنان روشن سازد. زهرا فرمود : من راز رسول خدا را فاش نمی‌کنم

http://m5736z.blog.ir/post/mohammad

munasbat@

زهرا (س) روی اصرار عائشه، سخن پدر را بعد از درگذشت پیامبر فاش کرد:

پدرم در نخستین بار مرا از مرگ خود مطلع نمود و اظهار کرد که من از این بیماری بهبودی نمی‌یابم برای همین جهت به من، گریه و ناله دست داد،
ولی بار دیگر به من گفت که تو نخستین کسی هستی که از اهل بیت من، به من ملحق می‌شوی این خبر به من نشاط و سرور بخشید (طبقات ابن سعد ج2 /247)
پیامبر(ص) درباره فاطمه(س) نیز چنان سخن می گوید که هرگونه تعرض به ایشان در حکم تعرض به پیامبر(ص) دانسته می شود او به عنوان جگر گوشه پیامبر(ص) معرفی شده به گونه ای که هر کس او را به خشم آورد پیامبر(ص) را به خشم آورده و هر که پیامبر(ص) را به خشم آورد، خداوند را به خشم آورده است
(بحارالانوار، ج32، ص432 مناقب ابن شهر آشوب، ج3، ص233 بحارالانوار، ج43، ص80، صحیح مسلم، ج16، ص2، مستدرک حاکم، ج3، ص173، حلیه الاولیاء، ج2، ص40)

در آخرین لحظات پیامبر چشمان خود را باز کرد و فرمود:

برادرم را صدا بزنید تا بیاید همه فهمیدند که مقصودش علی است. علی در کنار بستر وی نشست، ولی احساس کرد که پیامبر می‌خواهد از بستر برخیزد علی پیامبر را از بستر بلند نمود و به سینه خود تکیه داد (طبقات ابن سعد263) چیزی نگذشت که علائم احتضار، در وجود شریف او پدید آمد

امیر مؤمنان، در یکی از خطبه‌های خود به این مطلب تصریح کرده: وَ لَقَدْ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) وَ إِنَّ رَأْسَهُ لَعَلَی صَدْرِی . . . وَ لَقَدْ وُلِّیتُ غُسْلَهُ وَالْمَلاَئِکَةُ أَعْوَانِی . . . پیامبر در حالیکه سر او بر سینه من بود، قبض روح شد. من او را در حالی که فرشت‌گان مرا یاری و کمک می‌کردند، غسل دادم

گروهی از محدثان نقل می‌کنند که آخرین جمله‌ای که پیامبر در آخرین لحظات زندگی خود فرمود، جمله لا، مع الرفیق الا علی بوده گویا فرشته وحی او را در موقع قبض روح، مخیّر ساخته است که بهبودی یابد و بار دیگر به این جهان بازگردد؛ و یا پیک الهی، روح او را قبض کند و به سرای دیگر بشتابد *

پیامبر جملاتی را به علی فرمود و دیدگان و لب‌هایش روی هم افتاد

فَأُوْلَئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَیْهِمْ مِنْ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُوْلَئِکَ رَفِیقاً (نساء69) آنان با کسانی هستند که خداوند بر آن‌ها نعمت بخشیده؛ از پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان، و این‌ها چه نیکو دوستان و رفیقانی هستند

امیرمؤمنان جسد مطهّر پیامبر را غسل داد و کفن کرد، زیرا پیامبر فرموده بود که نزدیک‌ترین فرد مرا غسل خواهد داد (طبقات کبری ج2/57). سپس چهره او را باز کرد، و در حالیکه سیلاب اشک از دیدگان او جاری بود؛ این جمله‌ها را گفت:

پدر و مادرم فدای تو گردد، با فوت تو ریشه نبوت و وحی الهی و اخبار آسمان‌ها (که هرگز با مرگ کسی بریده نمی‌شود) قطع گردید
اگر نبود که ما را به شکیبائی در برابر ناگواری‌ها دعوت فرموده‌اید، آنچنان در فراق تو اشک می‌ریختم که سرچشمه اشک را می خشکانیدم، ولی حزن و اندوه ما در این راه پیوسته است و این اندازه در راه تو بسیار کم است، و جز این چاره نیست پدر و مادرم فدای تو باد ما را در سرای دیگر به یاد آر و در خاطر خود نگاهدار (خطبه 23)

سرانجام، آفتاب زندگی شخصیتی که با فداکاری‌های خستگی ناپذیر خود، سرنوشت بشریت را دگرگون ساخت و صفحات نوین و درخشانی از تمدن به روی انسان‌ها گشود، غروب نمود

خلیفه دوم، روی عللی، در بیرون خانه فریاد زد که

پیامبر فوت نکرده و بسان موسی پیش خدای خود رفته است؛ و بیش از حد در این موضوع پافشاری می‌نمود و نزدیک بود که گروهی را با خود همرأی سازد در این میان، یک نفر (بنا به نقل بخاری، ابوبکر بوده) وی را از این کار بازداشت

پس از رحلت پیامبر(ص)، بر خلاف فرمان الهی (مائده3 نساء95 مائده76) و نص پیامبر(ص) در غدیر خم و موارد دیگر، در اثر اقدام گروهی از منافقان قدیم و جدید و صحابه، در سقیفه بنی ساعده، انحراف بزرگی در امت اسلام پیش آمد

و فساد و تباهی آن دامن گیر بشریت شد به گونه ای که هنوز هم آثار و تبعات آن، مسلمانان را به رنج و بدبختی انداخته است؛ زیرا کاری که در سقیفه با غصب خلافت الهی امیرمؤمنان علی(ع) انجام گرفت، موجبات غضب الهی را فراهم آورد و امت اسلام رنگ عدالت و صلاح و خوشبختی را به روی خود ندید

مرگ پیامبر اکرم؛ رحلت یا شهادت و ترور ؟!

در اوایل بعثت مشرکان قصد حذف کردن فیزیکی ایشان را داشتند و در ادامه و مخصوصا بعد از هجرت به مدینه و استقرار حکومت اسلامی منافقین که طمع ریاست داشتند چندین بار سوء قصد به حضرت رسول کردند که ناکام ماند

قال الصادق ع: و ما من نبی و لا وصی و الّا شهید (بصائر الدرجات ص503) هیچ پیامبر و وصی پیامبری نیست الّا اینکه به شهادت می رسد یعنی در راه خدا کشته خواهد شد. ابا صلت هروى از حضرت رضا ع نقل کرد که فرمود هیچ یک از ما نیست مگر اینکه کشته مى‏شود (عیون)

اعتقادات صدوق: مینویسد اعتقاد ما اینست که پیامبر اکرم(ص) در جنگ خیبر مسموم‏ شد پیوسته این ناراحتى در آن جناب بازگشت می کرد تا بالاخره رگ گردنش بر اثر سمّ قطع شد و از آن ناراحتى فوت شد (بحارالانوار ج‏5ص 176)

در حدیث صحیحی از امام باقر(ع): آن زن یهودی که گوشت گوسفند را برای مسموم کردن پیامبر با سم آغشته کرده بود، نزد پیامبر آورده، پیامبر به او فرمود: چه عاملی تو را بر این کار واداشت؟ آن زن گفت: در دل خودم گفتم:

اگر این شخص پیامبر باشد این سم به او ضرر نمی‌زند و اگر پادشاه باشد مردم را از دست او راحت کرده‌ام. پیامبر از این زن چشم‌پوشی کرد. (اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر ج3 باب العفو، حدیث 9)
معروف این است که پیامبر در کسالت وفات خود می فرمود: این بیماری از آثار غذای مسمومی است که آن زن یهودی پس از فتح خیبر برای من آورد

زیرا اگرچه پیامبر(ص) اولین لقمه را بیرون انداخت ولی آن زهر خطرناک با آب دهان پیامبر(ص) کمی مخلوط شد و روی دستگاه‌های بدن آن حضرت اثر خود را گذاشت (سبحانی جعفر فروغ ابدیت ج2 ص664)
مرحوم شیخ طوسی در کتاب تهذیب الأحکام می‌نویسد: محمد بن عبد الله(ص)... در روز دوشنبه 28 صفر سال دهم هجری در حالی از دنیا رفت که مسموم شده بود. (تهذیب الأحکام - الشیخ الطوسی - ج6 ـ ص2 )
بنابراین از مجموع آنچه بیان شد به این نتیجه می‌رسیم که وفات پیامبراکرم(ص) طبیعی نبوده است و آن حضرت به وسیله سم به شهادت رسیده‌اند، اما از آنجایی که این سم در زمان طولانی کار خود را کرده بود و تا حدودی مرگ را طبیعی نشان داده بود، بیشتر کلمه وفات را به جای شهادت به کار برده‌اند، ولی حق این است که کلمه شهادت درمورد ایشان هم به کار گرفته شود

جبرئیل ابتدای سوره‏ ى عنکبوت را بر حضرت رسول فرود آورد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الم أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ ... أَنْ یَسْبِقُونا ساءَ ما یَحْکُمُونَ

این چه آزمایشى است جبرئیل عرض کرد اى محمّد همانا خداى تعالى تو را سلام می رساند و می فرماید: که من پیامبرى پیش از تو نفرستادم مگر اینکه در پایان زندگیش جانشینى که بجایش بنشیند برگزید و روش و احکامش را زنده کرد پس راستگویان آنانند که فرمان رسول خدا را اجرا می کنند و آنان که نافرمانى او را می کنند دروغگویانند

همانا اى محمّد نزدیک شده رفتن تو بسوى پروردگارت خدا فرمان میدهد به تو که پس از خود على بن ابى طالب را براى امتت انتخاب کنى او جانشین تو است که قیام به ارشاد و هدایت امت و رعیتت می کند. اگر امت پیروى او را کردند سالم خواهند ماند

حذیفه گفت رسول خدا، على ع را خواست و با او خلوت کرد همان روز و شب را علم و حکمتى که خدا با وى سپرده بود او هم به على(ع) سپرد و او را آگاه کرد آنچه را که جبرئیل گفته بود.

این داستان روزى بود که پیامبر در خانه عایشه دختر ابو بکر بود، ...
پیامبر به عایشه فرمود: خداى تعالى به من خبر داده که عمرم به پایان رسیده و فرمان داده که على را بجاى خود نصب کنم، و او را پیشواى مردم قرار دهم... عایشه تعهد سپرد که راز را افشا نکند
عایشه آن راز که با حفصه دختر عمر و خود عمر و ابوبکر در میان گذاشت و آگاهشان کرد (خداوند پیامبرش را آگاه کرد)
طولى نکشید که آندو گرد هم آمدند بسوى گروهى از منافقان و آزادشدگان دست رسول خدا فرستادند همه را از این راز آگاه کردند گروهى به گروه دیگرى روبرو شدند و گفتند همانا محمّد خیال دارد خلافت را در میان خاندان خود قرار دهد مانند روش پادشاهى کسرى قیصر تا پایان روزگار. نه به خدا در این زندگى دگر براى شما بهره‏ اى نیست

توطئه : اگر خلافت به على بن ابى طالب واگذار شود

همانا محمّد به ظاهر شما با شما معامله کرد ولى على با شما آن طور که خودش بخواهد با شما معامله می کند! خوب فکر کنید در این داستان راى خویش را در این باره پیش نظر آورید.

سخن در میانشان رد و بدل شد بسوى ابوبکر رفتند افکار خویش را به گردش آوردند همه با یکدیگر متفق شدند، و سخن بدین جا رسید که در گردنه‏ ى هرشى شتر پیامبر را رم بدهند تا از شتر بیفتد و جان بسپارد

همین کار را در جنگ تبوک انجام دادند ولى خداوند شرّ آنان را از پیامبرش برگرداند. ایشان در کار رسول خدا اجتماع کردند از کشتن و مسموم‏ نمودن، و فریب دادن (ارشاد القلوب ج‏2 ص 235)

این چند نمونه گویای قصد شوم منافقین در به شهادت رساندن پیامبر اسلام است تا خود بر مسلمانان حکمرانی کنند؛ و کردند آنچه می خواستند. و شد آنچه نباید می شد

وَ سَیَعْلَمُ‏ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُون‏: و آنها که ستم کردند به زودى مى‏دانند که بازگشتشان به کجاست! (شعراء227)

تبعات رحلت پیامبر(ص)

گزارش های روایی و تاریخی بیانگر این معناست که پس از رحلت پیامبر(ص)، (مائده3 نساء95 مائده76) و نص پیامبر(ص) در غدیر خم و موارد دیگر، بر خلاف فرمان الهی در اثر اقدام گروهی از منافقان قدیم و جدید و صحابه، در سقیفه بنی ساعده، انحراف بزرگی در امت اسلام پیش آمد

و فساد و تباهی آن دامن گیر بشریت شد به گونه ای که هنوز هم آثار و تبعات آن، مسلمانان را به رنج و بدبختی انداخته است؛ زیرا کاری که در سقیفه با غصب خلافت الهی امیرمؤمنان علی(ع) انجام گرفت، موجبات غضب الهی را فراهم آورد و امت اسلام رنگ عدالت و صلاح و خوشبختی را به روی خود ندید

انحرافی که در سقیفه با تغییر نظام سیاسی اسلام از حکومت ولایی به حکومت خلافت انتخابی از سوی برخی از رهبران جامعه رخ داد، موجب شد تا اکثریت مردم به تبعیت از رهبران قبیله ای مهاجر و انصار یعنی قبایل اوس و خزرج و قریش، به حکم ایشان در انتخاب ابوبکر گردن نهند و جامعه را از امامت و ولایت امیرمؤمنان علی(ع) محروم سازند *

پس از آنکه انحراف سقیفه به جای حساسی رسید

عدالت اسلامی با نشخوار عشیره بنی امیه از بیت المال، قربانی و ذبح شد، مردم خسته از ذلت و ظلم و بی عدالتی، خواهان بازگشت به کرامت و عزت و عدالت اسلامی شدند و اولین شعله های قیام پس از سال ها مبارزه ابوذرها در مصر به بار نشست و لشکر عدالت خواهان به سمت مدینه گسیل شد و در آشوبی خونین، عثمان به قتل رسید

انقلابیون برای اینکه حکومت اسلامی را دوباره همانند عصر نبوی تجربه کنند، به خانه علی(ع) هجوم آوردند تا با ایشان به عنوان خلیفه چهارم بیعت کنند

از گزارش های تاریخی و روایی به دست می آید که این بیعت از سوی بیشتر مردم و انقلابیون با عنوان امامت و وصایت انجام نگرفت؛ زیرا هنوز افکار انحرافی در میان مردم حاکم بود و گفتمان انقلابیون نیز گفتمان حاکم بر جامعه اسلامی بود که از زمان ابوبکر و در سقیفه بنی ساعده شکل گرفته بود

پس از آنکه حضرت امیرمؤمنان(ع) حکومت را در دست گرفت

مرکز خلافت خود را به کوفه منتقل کرد، گروه های انقلابی در چندین آزمون و فتنه بزرگ دچار ریزش شدند. در هر جنگی گروه های ناخالص از دور علی(ع) جدا شده و به صف دشمنان و مخالفان حکومت او پیوستند

 در جنگ نخست، گروهی بزرگ از جمله طلحه و زبیر به همراه عایشه به مخالفت پرداختند ناکثین و پیمان شکنان و جنگ جمل را راه انداختند. پیامبر(ص) از پیش ایشان را ناکثین معرفی کرده بود

در فتنه دیگر قاسطین و عدالت خوران به جنگ علی(ع) آمدند. سردمدار این گروه معاویه پسر ابوسفیان است که رهبر کافران و مشرکان در عصر پیامبر(ص) بود و اکنون ثروت و قدرت اسلامی را چون گوی چوگان کودکان به بازی گرفته بودند. اینان جنگ های چند ساله صفین را راه اندازی می کنند که موجب تضعیف اسلام و دولت اسلامی می شود

فتنه سوم، در این فتنه بود که مارقین از امام خویش پیش می افتند و علیه حکومت علوی قیام می کنند و جنگ نهروان را راه می اندازند. در همه این فتنه ها و آزمون ها، ریزش ها و رویش هایی وجود داشت، زیرا افراد خالصی پدید می آیند که تفکر علوی را به عنوان تفکر خالص اسلامی می شناسند و بدان از جان و دل اعتقاد دارند. آنان کسانی هستند که به عنوان شیعه علی(ع) از میان فتنه ها و آزمون ها بیرون می آیند و قایل به اصل امامت می شوند که پیامبر(ص) بدان وصایت کرده بود.

بازگشت جاهلی
امت اسلامی که
پیامبر(ص) ایجاد کرده بعنوان برترین امت از سوی خداوند معرفی شده؛ اما با همه اینها، این امت برخلاف همه تلاش های شبانه روزی و جانکاه، نتوانست مسیری را که پیامبر(ص) ترسیم کرده بود ادامه دهد و به همان سرعتی که در مقام برترین ها و اوج ها قرار گرفت، به همان سرعت به دست گروهی دچار سقوط شد

این در حالی است که خداوند و پیامبر(ص) بارها و بارها به امت هشدار داده که مواظب امتحان و آزمون های سخت الهی باشند که اقوام پیشین را دچار غضب الهی کرده است؛ با این همه کسانیکه رهبری امت را غاصبانه در اختیار گرفتند،

امت را به فساد و تباهی شگفتی سوق دادند که همه اهل بیت عصمت و طهارت و پنج تن آل عبا را که خداوند و پیامبر(ص) بارها بر مقام و منزلت ایشان تاکید داشته به شهادت رسانیدند و حتی از ترس جنایت بر اجساد ایشان، مقابرشان مدت ها مخفی ماند.

چرایی شهادت سروران بهشت
یکی از پرسش های اساسی درباره تاریخ اسلام و امت اسلامی، شهادت همه کسانی است که از سوی خداوند به عنوان اهل بیت پیامبر(ص) معرفی شده اند همه این افراد به دست امت اسلامی به شهادت رسیدند و برخلاف احکام صریح قرآن که قتل بی گناهان حرام است

آیات قرآنی اهل بیت پیامبر(ص) را که دارای مقامات بزرگی در نزد خداوند هستند و خداوند آنها را به عنوان اسوه های نیک و برتر به همگان معرفی کرده

احزاب33 بعنوان دارندگان عصمت و طهارت که از هرگونه رجس و پلیدی در امان هستند، معرفی می شوند و از امت اسلام خواسته شده تا بر ایشان درود و سلام و صلوات بفرستند. از نظر قرآن، اهل بیت پیامبر(ص) از چنان جایگاهی برخوردارند که هیچ انسان دیگری در آن مقام نیست

بر امت اسلامی است که مودت و محبت ایشان را به عنوان یک حکم الهی و اجر رسالت داشته باشند قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى (شوری23) هرچند که باز همین امت اسلام هستند که از این اجر و مزد رسالت بهره مند میشوند (سبا47) *

زیرا محبت و مودت ایشان موجب جلب خشنودی و رضایت و محبت الهی می شود؛ چرا که محبت و مودت به اهل بیت(ع) موجب خشنودی پیامبر(ص) و در نتیجه خشنودی خداوند نیز می شود (آل عمران31) این محبت و مودت می بایست در شکل اطاعت متجلی شود؛ زیرا محبت همراه با مخالفت هرگز معنا و مفهومی نخواهد داشت، حال چه رسد که با نام مودت و محبت به دشمنی نیز اقدام شود

خداوند راه رسیدن به محبت خود را اطاعت از پیامبر(ص) می شمارد و محبت و اطاعت اهل بیت(ع) را به عنوان ولایت در آیاتی از جمله 59 نساء و 3 مائده واجب دانسته. خداوند جایگاهی بس رفیع و بلند برای اهل بیت(ع) در نظر گرفته. براساس آیاتی از جمله آیه 16 آل عمران، امیرمومنان علی(ع) نفس و جان پیامبر(ص) است و هرگونه مقامی که برای پیامبر(ص) ثابت شده جز پیامبری، برای امیرمومنان علی(ع) نیز ثابت است از این رو در حدیث منزلت و احادیث دیگر جز همین عنوان پیامبری همه عناوین برای آن حضرت(ع) ثابت دانسته شده

آیه16 آل عمران درباره یگانگی پیامبر(ص) و علی(ع) درباره دیگر امامان معصوم(ع) نیز تعمیم می یابد لذا آن حضرت(ع) همه انوار اهل بیت و امامان معصوم(ع) را از یک نور واحد خود می داند. خداوند همچنین در سوره انسان به تفصیل از مقامات اهل بیت(ع) سخن به میان می آورد و به صراحت و به نص قرآنی اعلام می کند که ایشان از کسانی هستند که مورد رضایت خداوند بوده و در بهشت رضوان الهی از پاداش های بسیار و بی مانند آن بهره می برند

پیامبر(ص) درباره فاطمه(س) نیز چنان سخن می گوید که هرگونه تعرض به ایشان در حکم تعرض به پیامبر(ص) دانسته می شود او به عنوان جگر گوشه پیامبر(ص) (بحارالانوار، ج32، ص432) معرفی شده به گونه ای که هر کس او را به خشم آورد پیامبر(ص) را به خشم آورده و هر که پیامبر(ص) را به خشم آورد، خداوند را به خشم آورده است (همان و نیز مناقب ابن شهر آشوب، ج3، ص233 بحارالانوار، ج34، ص08، صحیح مسلم، ج61، ص2، مستدرک حاکم، ج3، ص371، حلیه الاولیاء، ج2، ص04)

آن حضرت (س) نور چشم پیامبر(ص) و میوه دل اوست: و هی نور عینی و ثمره فوادی، او نور چشم و میوه دل من است (بحارالانوار، ج43، ص42). از نظر پیامبر(ص) که همان نظر و حکم خداوند است، هرگونه رضایت خداوندی منوط به رضایت پیامبر(ص) است. پس اگر پیامبر(ص) بر کسی محبت کند او محبوب خدا و بر هر کسی که خشم گیرد او مغضوب خداوند خواهد بود

با نگاهی به آیاتی از قرآن از جمله 71 انفال و حتی آیه55 زخرف می توان دریافت که عظمت پیامبر(ص) در پیشگاه خداوند تا چه اندازه است؛ زیرا خداوند تأسف حضرت موسی(ع) را به خود نسبت می دهد در حالی که مقام پیامبر(ص) بسیار بالاتر و برتر از حضرت موسی(ع) است

چرا هایی که از طرف علمای اهل سنت بی جواب مانده

چرا همه کسانی که خداوند در قرآن به صراحت ایشان را به عنوان اهل عصمت و طهارت و اهل بهشت معرفی می کند، به نیت تقرب به خدا و ورود به بهشت، به شهادت می رسند و امت اسلام، تقرب خود به خدا را در کشتن اولیای الهی و انسان های متاله و ربانی جستجو می کند؟!

پیامبر(ص) نیز بارها و بارها در اشکال مختلف که در منابع روایی فریقین آمده، از مقامات آنان سخن به میان آورده است و حسنین را سرور جوانان بهشت معرفی می کند و می فرماید: الحسن و الحسین سیدا شباب اهل الجنه (بحارالانوار ج24 ص36)و ج94 ص391)

براساس روایت حسین منی و انا من حسین (بحارالانوار ج43 ص261 فضائل الخمسه من الصحاح السته ج3، ص262 کشف الغمه ج2، ص6 کامل الزیارات ص25)

چرا کسانی که در نظر خداوند و پیامبر(ص) چنین جایگاهی داشته اند، از سوی امت اسلامی به قتل می رسند

و دختر پیامبر(ص) در همان فردای رحلت پیامبر(ص) میان در و دیوار قرار می گیرد و در خانه اش به آتش کشیده شده و فرزندش محسن سقط می شود.

 و یا امیرمؤمنان علی(ع) با ریسمان به بند کشیده شده و با شمشیر بران به سوی مسجد برای بیعت برده می شود و سالیانی مطرود دولتمردان و دربار خلافت می شود و در نهایت در مسجد خدا به نام خدا فرق سرش شکافته و به شهادت می رسد

و امام حسن(ع) فرزند پیامبر(ص) به زهر، مسموم و آن گاه جسدش از سوی امت اسلام تیرباران می شود و امام حسین(ع) پس از کشته شدن بیش از 18 تن از بستگانش در کربلا، آن چنان به دست امت اسلام از قفا سر از تن وی جدا می شود و اهل بیت عصمت و طهارت(ع) به عنوان خارجیان علیه دین به اسارت برده می شوند؟ *

چرا پیامبر اکرم در خانه خود به خاک سپرده شد؟

وهابیان چون سفر براى زیارت قبور صالحان و نیز ساختن بقعه و بنا بر فراز آنها و دست مالیدن و تبرک به آنها را حرام مى‏دانند، با استناد به حدیثى که از طریق عائشه از پیامبر اسلام نقل مى‏کنند علت دفن حضرت در خانه مسکونى ‏اش را از دلایل این حکم مى‏دانند و ادعا مى‏کنند براى آنکه قبر پیامبر مسجد قرار نگیرد و در دسترس مردم نباشد، آن حضرت وصیت کرد که در حجره مسکونى‏ اش دفن گردد. حدیث‏ یاد شده بدین صورت است:
عن عائشة رضى الله عنها قالت: قال النبى فى مرضه الذى لم یقم منه: لعن الله الیهود اتخذوا قبور انبیائهم مساجد. قالت عائشة: لو لا ذلک لابرز قبره، خشى ان یتخذ مسجدا

عائشه مى‏گوید: پیامبر در آن بیمارى که به دنبال آن از دنیا رفت، فرمود: لعنت ‏خدا بر یهود باد! قبور پیامبرانشان را مسجد قرار دادند اگر این ملاحظه نبود، قبر پیامبر [توسط مسلمانان] آشکار مى‏گردید، او ترسید قبرش را مسجد قرار دهند.

ابن تیمیه، بنیانگذار وهابیت در توضیح این حدیث مى‏نویسد: چون پیامبر، کسانى را که قبور را مسجد قرار مى‏دهند، لعن کرد و امت ‏خود را از این کار برحذر داشت و نهى نمود، و از اینکه قبر او را مسجد قرار دهند نهى نمود، از این ‏رو در اتاق خود دفن گردید تا کسى نتواند قبر او را مسجد قرار دهد ...

استناد ابن تیمیه به این حدیث و احادیث مشابه دیگر در زمینه نهى از مسجد قرار دادن قبرها (که از طریق اهل سنت نقل شده) مانند بسیارى دیگر از استدلالهاى او است که موضوع یا حکمى را مسلم مى‏گیرد و موضوعها و مسایل دیگر را بر آن استوار مى‏سازد در حالى که از نظر مخالفان او، موضوع یا حکم نخست مورد قبول نیست تا مسائل متفرع بر آن نیز ثابت گردد

مقصود از احادیث‏ یاد شده، بت قرار دادن یا قبله قرار دادن قبور است زیرا یهود و نصارى چنین مى‏کردند. اما حرمت‏ ساختن مسجد بر فراز قبرها یا کنار آنها از احادیث استفاده نمى‏ شود.
اگر مدرک و دلیل دفن پیامبر در اتاق مسکونى آن حضرت را این حدیث قرار دهیم موضوع هیچ ارتباطى با پیامبر نخواهد داشت زیرا این عائشه است که مى‏گوید: مى‏ترسم قبر پیامبر را مسجد قرار دهند، نه پیامبر! از طرف دیگر اظهار نظر منقول از عائشه نه با احادیثى که از طریق شیعه رسیده سازگار است و نه با احادیثى که در کتب و سنن اهل سنت نقل شده است

اما این ادعا که پیامبر اسلام براى آنکه قبرش مسجد و بت قرار نگیرد، در خانه‏ اش دفن گردید، هیچ سند و مدرکى ندارد جز اظهار نگرانى عائشه در دنباله حدیث که ابن ‏تیمیه نیز به آن استناد کرده است در هر حال این سخن، استنباط و اظهار نظر عائشه است نه سخن پیامبر.

                   داستان افک، تخریب سلوک اخلاقی پیامبر(ص) و بستگانش

خداوند در آیاتی از قرآن گزارشی از سلوک غیر اخلاقی رقیبان و دشمنان پیامبر(ص) در داستان معروف افک ارایه می دهد تا جامعه ایمانی تحلیل درست و واکنش های مناسبی نسبت به روش های تخریبی دشمنان داشته باشد.
اِفک به هر چیزی گویند که از حالت اصلی و طبیعی که شایسته آن است، دگرگون شده باشد

در کاربرد های عربی به هرگونه تمایل و انحراف از حق به سوی باطل و به دروغ و تهمت، افک اطلاق می شود (مفردات ص79) برخی از مفسران از جمله شیخ طبرسی گفته اند که افک همان دروغ و تهمت بزرگی است که مساله را از واقعیت اصلی خود واژگون می سازد (مجمع البیان ج7و8 ص206)

مقصود از داستان افک، افترایی است که گروهی از دشمنان پیامبر(ص) از جمله عبدالله بن ابی، حسان بن ثابت، مسطح و حمنه بنت جحش از منافقان به عایشه همسر پیامبر(ص) وارد کرده بودند (همان و نیز جامعه البیان، ج10، جزء 18، ص114) البته در تفسیر نورالثقلین، روایتی وارد شده که این تهمت را به ماریه قبطیه دیگر همسر پیامبر(ص) و مادر ابراهیم بن محمد(ص) نسبت می دهد (تفسیر نورالثقلین ج3 ص518 حدیث60)

در این ماجرا گروهی، افترا و دروغی بزرگ را به یکی از همسران پیامبر(ص) نسبت دادند تا این گونه وجاهت حضرت محمد(ص) و بستگانش را تخریب کرده و زمینه شکاف میان امت و پیامبر(ص) را فراهم آورند و در حقیقت دین و آیین و سبک زندگی آن حضرت(ص) را نادرست جلوه دهند.

خداوند در آیات 11 تا 16 سوره نور بیان می کند که برخی از دشمنان و منافقان، یکی از همسران پیامبر(ص) را قذف کرده و بهتانی آشکار به او می زنند تا موجبات هتک حرمت حریم نبوی(ص) را فراهم آورند

عبدالله بن ابی سرکرده منافقان مدینه هنگام بازگشت پیامبر(ص) و یارانش از جنگ و غزوه بنی المصطلق با کمک همدستانش ماجرای افک را طراحی می کند تا منزلت اجتماعی پیامبر(ص) را مخدوش ساخته و جامعه ایمانی را دچار شک و تردید نسبت به سبک زندگی پیامبر (ص) و بستگان نزدیکش کنند (مجمع البیان همان و روح المعانی ج10 جزء18 ص171)

  مشکل جامعه ایمانی در عصر پیامبر(ص) این بود که نسبت به شایعه های دشمن حساسیت به خرج نمی دادند و شایعه های ناروا را نه تنها می پذیرفتند بلکه خود به آن دامن می زدند و آن را بدون هیچ تحقیقی دهان به دهان رواج می دادند و توجهی به پیامدهای نادرست شایعه پراکنی نداشتند. (نور11تا 15)

مسلمانان با افتادن در دام دشمنان اسلام و پیامبر(ص) در یک جنگ روانی و نرم فرهنگی در کنار دشمنان قرار گرفتند و آب به آسیاب دشمن می ریختند بی آن که متوجه باشند که این اقدام آنان موجب هتک حرمت حریم نبوی(ص) و زمینه ساز بداخلاقی ها و گسترش ناهنجاری ها می شود و محبوبیت پیامبر(ص) و خاندانش را با خطر جدی در جامعه مواجه می سازد، به گونه ای که تقلید از سبک زندگی و سیره و سنت ایشان را مورد تردید جدی قرار می دهد

این گونه است که خداوند به صراحت در آیات 11 تا 16 هود، به سرزنش مسلمانان می پردازد و موضع گیری تردیدآمیز آنان را نسبت به شایعه افک و رد نکردن صریح آن را گناهی بزرگ بر میشمارد و به ایشان هشدار میدهد

در حقیقت بی مبالاتی مسلمانان نسبت به شایعه سازان و حتی همراهی در شایعه پراکنی جرمی است که خداوند آن را زشت و گناه می شمارد و مومنان و مسلمانان را مورد توبیخ قرار می دهد؛ زیرا عدم واکنش جدی مسلمانان بلکه حتی همراهی فعالانه در گسترش و پخش شایعات ناروا می تواند تاثیرات رهبری در جامعه را کاهش دهد و نقش او را با تردید جدی مواجه سازد و محبوبیت مردمی را به شدت کاهش دهد.

از این رو در همین آیات، مسلمانان صدر اسلام را به سبب بی مبالاتی و خوش باوری در توطئه افک در معرض گرفتار شدن به عذابی سخت از سوی خداوند بیان می کند تا مسلمانان نسبت به این توطئه ها و واکنش های مناسب و فعال هوشیار شوند و دیگر در این گونه مسائل کوتاهی نورزند

تهدید به عذاب های دنیوی و اخروی نسبت به مجرمان و دشمنان و شایعه سازان از دیگر شیوه های مبارزه قرآن با این پدیده مخرب است که در این آیات بیان شده است

به هر حال، از آموزه های قرآنی این معنا به دست می دهد که مبارزه با اشکال مختلف جنگ روانی و نرم که از سوی دشمنان طراحی می شود نیازمند هوشیاری مسلمانان و دقت و واکنش مناسب و درست و بهنگام است تا این روش های مخرب نتواند جایگاه رهبری را تضعیف و سبک زندگی و ارتباط جامعه با آن شیوه زندگی را مخدوش سازد

چرایی اولویت جنگ با رومیان

پیامبر(ص) برخلاف جنگ های درون سرزمینی که مقاصد جنگی و هدف نهایی خود را پیش از آغاز جنگ روشن نمی ساخت، روش دیگری را در پیش گرفت و به صراحت اعلام کرد که مردم، خود را برای جنگ با رومیان آماده کنند

زیرا در جنگ، پیامبر(ص) به نبرد گروه ها و احزاب و اقوام نمی رفت، بلکه به جنگ دولتی می رفت که دارای سازماندهی نظامی بود و در طول سده ها با کشور ایران و دیگر کشورهای منطقه آسیایی و اروپایی جنگیده بود و از قدرت و تجربیات خوبی بهره مند بود

پرشمار بودن دشمنان و نیز دشواری سفر به مرزهای روم خود نیازمند آن بود که همه گونه ساز و برگ نظامی و جنگ فراهم آید و این جز با بسیج عمومی و اعلان قبلی شدنی نبود (مجمع البیان ج5 و 6ص47) از آیه 90 توبه بر می آید که پیامبر (ص) برای شرکت در جنگ با رومیان، همه مسلمانان را بسیج کرد

این بسیج عمومی و جهاد همگانی را می توان این گونه اثبات کرد که برخی از بادیه نشینان که دارای عذر موجه برای عدم حضور در جبهات بودند به نزد آن حضرت آمدند و پیامبر (ص) به آنان اجازه داد تا در جهاد به سبب عذر موجهی که دارند شرکت نکنند بنابراین بسیج همگانی موجب شد تا همگان خود را برای نبردی تاریخی با رومیان آماده کنند (المیزان ج9،ص361)

جنگ تبوک نشان می دهد که از نظر پیامبر(ص) آزادسازی مناطق تحت اشغال رومیان در اولویت قرار دارد، چرا که قبله اول مسلمانان یعنی قدس در این منطقه قرار دارد و مسلمانان از نظر تاریخی نوعی وابستگی به این مناطق را درخود حس می کردند

افزون بر این که این مناطق همواره جزو مناطق ادیان ابراهیمی بود و آزادسازی آن باید در اولویت نخست کاری برای جهانی سازی اسلام قرار می گرفت

مساله دیگر این بود که تعرضاتی از سوی رومیان به مناطق مسلمان نشین صورت می گرفت و هم پیمانی برخی از اعراب با رومیان موجب اختلال درحرکت های اقتصادی و بازرگانی دولت اسلامی حجاز و نجد می شد

بنابراین برای حفظ امنیت اقتصادی و تحکیم قدرت سیاسی و نظامی، لازم بود تا این مزاحمان رشد و شکوفایی تمدن اسلامی، از سر راه برداشته شوند.
با همه حضور مؤمنان واقعی در عرصه تهیه تدارکات و ساز و برگ نظامی، پـیامبر(ص) با محدودیت های جدی در تامین ساز و برگ نظامی گروه های داوطلب در جهاد مواجه می شود (توبه92) در برخی از روایات است که ابوذر یکی از کسانی بود که ناتوان از تأمین ادوات نظامی بود و به سختی و تنهایی خود را به جهادگران رسانید که مورد ستایش و تمجید پیامبر(ص) قرار گرفت

سختی جنگ تبوک و دوری راه، شرایطی دشوار و پرمشقت را برای جهادگران رقم می زد (توبه42 و 117 مجمع البیان ج5 و 6 ص50) شدت گرما و تنگناهای دیگر موجب می شود تا برخی از مسلمانان سست ایمان از رفتن طفره روند (آیه38)

چرا که دلخوشی ایشان به دنیا و ترجیح آن بر آخرت، آنان را از حضور در جبهه جنگ باز میداشت و گامهایشان را برای رفتن به جهاد سست میکرد (همان) و در این میان دورنمای مشقت آمیز جنگ تبوک، موجب امتناع منافقان از همراهی با پیامبر(ص) میشد (توبه42 و 43)
خداوند در آیاتی چون 42 و 45 توبه در بیان عوامل تخلف از غزوه تبوک به بی ایمانی برخی از متخلفان به خدا و آخرت و سرگردانی و گرفتاری در شک و تردید گروهی دیگر از این متخلفان اشاره میکند و درباره علت تخلف گروهی دیگر، به دورنمای مشقت آمیز این سفر و جنگ توجه میدهد

در حقیقت عواملی چون بی ایمانی، سست ایمانی، شک و تردید درباره آخرت، سختی و مشقت راه از جهت دوری، گرما و مانند آن، از عوامل تخلف از جهاد تبوک است که در این آیات بیان شده

البته برخی از مسلمانان دارای عذرهای موجهی بودند ولی برخی دیگر عذرتراشانی بودند که می خواستند از جنگ و جهاد دور باشند و در حقیقت از فواید شهروندی استفاده کنند ولی هیچ هزینه ای در برابر این سود نپردازند. این ها همان منافقانی بودند که البته حضورشان در جنگ نیز مورد رضایت خداوندی نبود (توبه92)

چرا که با حضور خویش در جبهه برای دشمنان جاسوسی میکردند و یا به تضعیف روحیه مسلمانان می پرداختند و در نقش ستون پنجم دشمن در جنگ نرم شرکت میکردند (توبه47) بنابراین تخلف آنها موجب شد تا هم جهادگران در امنیت قرار گیرند و هم چهره نفاق ایشان آشکار شود و میان توده های مسلمان رسوا شوند







نظرات  (۱)

  • اسراقیل کبیری
  • با سلام.ممنون از مطالب خوبتون.با اجازتون میخوام مطالبی واسه خودم بردارم.خیلی عالیه

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">