تاریخی فرهنگی قرآنی

موضوعات قرآنی ؛ دینی و آموزشی : مطالب طبقه بندی شده جهت تحقیق ؛ جزوه ؛ کتاب و .....

تاریخی فرهنگی قرآنی

موضوعات قرآنی ؛ دینی و آموزشی : مطالب طبقه بندی شده جهت تحقیق ؛ جزوه ؛ کتاب و .....

مشخصات بلاگ
تاریخی   فرهنگی   قرآنی

آشنائی با تاریخ اسلام :
عبرت آموزی (و لقد اهلکنا القرون من قبلکم .... گذشته چراغ راه آینده است)
آشنایی با علوم و موضوعات قرآنی ( هدی و رحمه للمتقین)

کپی و تبدیل به جزوه و کتاب با اطلاع مجاز است .

آخرین نظرات

 شیعه حقیقی و تسنن . انشعابات شیعه

 خطبه غدیر و کتب اهل سنت و اعترافات اثبات ولایت و احادیث نورانیت یوم الدار و ثقلین

وهابیون و بدعت. خود بدعت گذارند . خدای وهابیت

پیدایش وهابیت. سلفی و وهّابی گری. دشمنی با شیعه.

شبهات وهابیت . توسل شفاعت توکل نذر زیارت قبور گریه و .....

شبهاتی از حضرت فاطمه سلام الله علیها و پاسخگویی از کتب اهل سنت

وهابیت اژدهایی در آستین اسلام . ترویج فحشا زیر پوست وهابیت سعودی . نحوه تبلیغ

فتواهای فرقه وهابیت. مناظره با عبدالوهاب. هتاکی به صحابه. تعارضات با سنت پیامبر

( اهل تسنن از وهابیت جدا بوده و مخالف عقاید آنان هستند )

                     کپی و تبدیل به جزوه و کتاب با اطلاع مجاز است

 

ترویج فحشا زیر پوست وهابیت سعودی

افراط‌گرایی‌های وهابیون و بی بندوباری لیبرال‌های سلفی حاکم بر عربستان، معجون تلخی از شیوع فحشا، بی حجابی و همجنس‌گرایی در این کشور پدید آورده که شعائر اسلام را زیر سؤال می‌برد. کشمکش‌های جریان افراطی وهابیت و لیبرال‌های حاکم بر عربستان سعودی و افکار مربوط به هر یک از این جریانات که بخشی از پازل قدرت در عربستان را در اختیار دارند، باعث شده است که تناقض‌ها و ابهامات زیادی در بسیاری از جنبه‌های زندگی اجتماعی و فعالیت‌های اسلامی در عربستان ایجاد شود. یکی از این موارد، مشکل حجاب‌ستیزی در عربستان سعودی است که همواره عرصه افراط و تفریط‌های مخرب کارگزاران وهابیت در عربستان و جریان لیبرال در خاندان حاکم بوده است.
راز افراط و تفریط در مسأله حجاب در عربستان هیئت امر به معروف و نهی از منکر عربستان، سازمانی متشکل از وهابیون افراطی و علمای سلفی سعودی است که از قدرت بالایی در این کشور بویژه در شهرهای مذهبی برخوردار است. این هیئت، مجری اصلی سیاست‌های افراط گرایانه سعودی در زمینه حجاب زنان در عربستان است. هیئت امر به معروف و نهی از منکر که نام مقدس یکی از مبانی مهم دین اسلام را یدک می کشد، بنا به دلایل مذهبی و سیاسی، کنترل فضای فرهنگی شهرهای مدینه و مکه را بر عهده دارد و حجاب در این شهرها را بر اساس رویکردهای خاص خود تعریف می‌کند. ملک "عبدالله بن عبدالعزیز" شاه سعودی، در حال حاضر ریاست جریان چپ‌گرای لیبرال را در آل سعود در اختیار دارد. این جریان که معمولاً اهمیت چندانی به مسائل دینی نمی دهد، اعتقاد دارد که حجاب نه یک تکلیف دینی، بلکه مسؤولیتی عرفی و اجتماعی است که جامعه بر عهده مردم قرار داده است. مظاهر فسق و فجور و تجاهر به شرب خمر در میان مقامات ارشد سعودی از جمله شاه عربستان و دست دادن وی با زنان نامحرم در برخی مراسم ها، ناشی از این رویکرد است.
به رغم حاکمیت این جریان در عربستان، عبدالله آزادی عمل کافی در اجرای ایده‌های خود در زمینه سیاست‌های فرهنگی را ندارد و نمی‌تواند از زیر نفوذ هیئت امر به معروف به نهی از منکر رها شود. تناقض‌ها و افراط و تفریط‌های موجود در زمینه حجاب گاهی در محافل افراطی وهابی نیز رسوخ می‌کند؛ به عنوان مثال در حالی که "عبدالرحمن البراک" یکی از مفتیان سعودی در فتوایی افراطی، بی‌حجابی زنان در مقابل یکدیگر و بدون حضور مردان را نیز حرام می‌داند. "احمد بن قاسم الغامدی" مفتی جوان اهل سنت که سمت‌های مهمی در اداره کل امر به معروف و نهی از منکر نیز دارد، بتازگی فتوای عجیبی درباره حجاب صادر کرده و مدعی شده که آیه وجوب حجاب صرفاً برای حفظ شان زنان پیامبر نازل شده و عموم مسلمانان را شامل نمی‌شود.
در دو شهر مدینه منوره و مکه مکرمه، نوع حجاب عمومی خانم‌ها پوششی است که بر اساس آن، زنان حتی باید دست‌ها و صورت خود را نیز بپوشانند و تنها چشم‌های آنها برای دیدن اطراف باز خواهد بود. فضای عمومی و فرهنگی شهرهای مکه و مدینه به این صورت است و همین فضاست که برخی زائران ایرانی را به این گمان باطل می‌رساند که حاکمیت عربستان سعودی نسبت به رعایت اصول مربوط به حجاب موفق بوده است و این درست همان اشتباهی است که برخی درباره نمازهای جماعت در این کشور که منحصر به رعایت ظواهر است، مرتکب می‌شوند. اما روی دیگر سکه حجاب در دیگر شهرهای عربستان غیر از دو شهر مذهبی این کشور نمود بیشتری به خود گرفته است. جریان افراطی دینی با وجود قدرت بلامنازع خود، توجه زیادی به حجاب در شهرهای دیگر نمی‌کند و این جریان لیبرال حاکم است که فضای فرهنگی این شهرها را مطابق میل خود پیش می‌برد، فساد و فحشا در شهرهای مذهبی که زیر پوسته سنگین نظارت هیئت مذکور قرار گرفته بود، در دیگر شهرهای سعودی به امری علنی تبدیل شده و این روند در ابعاد مختلف زندگی در این کشور قابل رؤیت است.
اینجا عربستان است؟بر خلاف فضای سنگین مکه و مدینه، در سایر شهرهای عربستان مقوله حجاب رنگ دیگری به خود می‌گیرد، در محل‌‌های کاری و تفریحی شهرهای دیگر نظیر ریاض و سواحل تفریحی جده فضای فرهنگی به صورتی ترسیم شده که بیننده در نگاه اول از مشاهده چنین تصاویری در عربستان سعودی شوکه می‌شود، بویژه اگر این بیننده زائری باشد که تنها شهرهای مذهبی مانند مکه و مدینه را می‌بیند و اوضاع آن را به تمام شهرهای این کشور تعمیم می‌دهد.
بی‌حجابی و هرج و مرج جنسیشهرها و اماکن تفریحی در عربستان مانند ریاض و جده از مناطقی هستند که میزان فساد و بی‌حجابی در آنها در حد بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. برای روشن شدن ابعاد این فساد تنها به ذکر یکی از اماکن تفریحی درشهر جده می‌پردازیم. منطقه "درة العرس" تفرجگاهی ساحلی است که با عبور از حجاب افراطی مد نظر مفتیان وهابی، به اوج بی بندوباری و هرج و مرج جنسی رسیده است. در این منطقه که تحت تدابیر شدید قرار دارد، از گرفتن تصاویر مربوط به تفریحات ناسالمی که در آن وجود دارد ممانعت می‌شود اما چندی پیش، انتشار برخی تصاویر از داخل این مجتمع تفریحی، عمق رسوایی خاندان سعودی در برداشت چندگانه از مفاهیم دینی را نشان داد. اختلاط دختر و پسر،‌ اسکی روی آب زنان، اختلاط شهروندان سعودی با گردشگران فاسدالاخلاق بیگانه، شرب خمر و بی حجابی از جمله مظاهر ناهنجاری های اخلاقی و دین ستیزی در منطقه درة العرس است.
روتانا؛ نماد فساد و فحشاء در عربستانآنچه میخوانید گزارشی از خبرنگار خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس در مورد کمپانی بین‌المللی "روتانا" متعلق به خاندان حاکم سعودی است: وارد یک شرکت خصوصی می‌شوم، خانم‌هایی با آرایش، کفش‌های پاشنه بلند، کت و دامن و چهره‌هایی که سعی می‌کنند آن را با جذابیت بیشتر به نمایش بگذارند دوشادوش مردان در حال کار کردن هستند، اما اینجا نیویورک یا لندن نیست؛ اینجا شرکت "روتانا" در ریاض است. پایتخت عربستان سعودی یعنی همان جایی که حجاب سختگیرانه‌ای برای زنان اعمال می‌شود و تنها چیزی که زنان می‌توانند به نمایش بگذارند، چشمان شان است.

در کشوری که زنان حق رانندگی ندارند و نمی‌توانند تنها به خرید و یا حتی بیمارستان بروند، وجود چنین شرکتی عجیب است. در برخی از این شرکت‌ها با اینکه اجازه ولیّ زن برای کار، ضروری است اما هیچ محدودیتی در زمینه رعایت حجاب و حریم روابط زن و مرد وجود ندارد. تنها در زمان خروج از این محیط‌هاست که زنان به این فکر می‌افتند که باید ظاهر خود را بر اساس فرهنگ عمومی عربستان متناسب کنند. شرکت چند رسانه‌ای "روتانا" متعلق به "ولید بن طلال بن عبدالعزیز" شاهزاده ثروتمند سعودی است که ثروتمندترین فرد در عربستان و یکی از 10 ثروتمند برتر جهان است. او علاوه بر کمپانی روتانا -که عمده فعالیت آن در زمینه صنعت سکس، موزیک و سینماست- مالکیت شبکه "العربیه" را نیز در اختیار دارد. مقر روتانا که عمده‌ترین شرکت فعال عربی در زمینه ترویج فساد و فحشاست، در ریاض است اما در پایتخت کشورهای دیگر نظیر لبنان نیز دفتر دارد.
رواج هم‌جنس گرایی در عربستاناز سوی دیگر افزایش فشارها در مورد روابط طبیعی و مشروع زنان و مردان و نیز تحریم ازدواج موقت و همچنین اختراع ازدواج‌های موقت من‌درآوردی توسط مفتیان این کشور در جامعه سعودی باعث شده است که انواع فسادهای غیرطبیعی در عربستان روند رو به رشدی به خود بگیرد. یکی از انواع این فسادها رشد گسترده همجنس‌بازی است، رشد این فعالیت‌ها در عربستان به حدی است که بتازگی یک دختر سعودی با ظاهر شدن در شبکه ماهواره‌ای "الدانة" در عربستان، از وضعیت دانشگاه‌های این کشور سخن گفت و تأکید کرد که 85درصد از دانشجویان دختر در دانشگاه‌ها به همجنس‌بازی روی می‌آورند. او براحتی از فعالیت‌های همجنس‌بازی خود در دانشگاه نیز سخن گفت. این اظهارات طبق معمول با واکنش تند وهابی‌های سعودی همراه شد و آنها به جای اینکه به بررسی ریشه‌ای این مشکل بپردازند، سعی کردند تا با تخریب چهره این دختر سعودی موضوع را از اساس دروغ فرض کرده و او را متهم به ترویج فرهنگ غرب در این کشور کنند.
شبکه‌های تلویزیونی عربستان نیز هرگز حامی حجاب و رعایت پرده‌های عفاف و حیا در جامعه سعودی نیستند و اکثر بازیگران سعودی و فیلم‌ها و سریال‌های تولیدی این شبکه‌ها عاری از مفاهیم اسلامی نظیر حجاب و عفت هستند. همچنین می توان تصاویر تعدادی از زنان مجری و هنرپیشه سعودی را رصد کرد که با اجازه و اطلاع کامل مقامات و مفتیان وهابی سعودی، آزادانه در شبکه‌های داخلی این کشور به تولید فیلم و مجموعه های تلویزیونی مشغول هستند و بدون حجاب در آنها نقش ایفا می کنند. سیاست‌های دوگانه و غلط حاکمیت وهابی در عربستان سعودی در کنار عوامل دیگری چون افزایش سن ازدواج زنان و بیکاری مردان سعودی و رواج ماهواره در این کشور و تماشای فیلمهای مستهجن باعث افزایش رو به رشد پدیده‌هایی چون آزار جنسی، تجاوز، همجنس گرایی و ناتوانی جنسی در میان جوانان عربستانی شده است، به گونه‌ای که بیشترین کاربران سایت‌های اینترنتی مستهجن و بیشترین بینندگان شبکه‌های ترویج دهنده فیلم‌های مستهجن را عربستانی‌ها تشکیل می‌دهند

وهابیت اژدهایی در آستین اسلام

ساختار مذهبی، فرهنگی و سیاسی کشور عربستان سعودی و عملکرد آن در دوره های اخیر، پس از استقرار قدرت آل سعود و وهّابیان.

مقدّمه به طور قطع، می توان گفت: در دنیای کنونی، غیر از کشور ایران، هیچ دولتِ اسلامی که قانون و مقرّرات حاکم بر آن کشور، برخاسته از قرآن و سنّت صحیح (متجلّی در تشیّع اثنا عشری) باشد، وجود ندارد. در این میان، کشور عربستان به جهت قداستی که حرمین شریفین به آن بخشیده و در نگاه مسلمانان جهان به عنوان مهبط وحی و کانون نزول قرآن و سرزمین پیامبر اکرم(ص) در دوره 23 ساله شناخته شده جایگاه ویژه ای دارد. این کشور از گذشته ای نسبتاً دور، تحت حاکمیت ترکان عثمانی قرار داشته و پس از جنگ جهانی اول و دوم با تلاش حاکمان محلّی و با حمایت بریتانیا و امریکا خاندان آل سعود بر سر کار آمدند و تاکنون بر این سرزمین شریف حکم رانی می کنند و در پرتو حکومت این خاندان است که مذهب وهابیّت در این کشور رواج یافته است. در رأس برنامه های فکری وهّابیان مبارزه با افکار و اندیشه های ناب تشیّعِ دوازده امامی قرار دارد که کانون آن، کشور ایران با سرمایه عظیم و گران سنگ حوزه های علمیه و مراجع و علمای بزرگ است. یکی از ابزارهای مهم حاکمان عربستان سلاح نفت و ثروت حاصل از فروش آن به سراسر جهان و سعی و تلاش زیاد مبنی بر معرفی اسلامِ سلف صالح به مسلمانان کشورهای اسلامی در آسیا، افریقا، اروپا و امریکا می باشد که این مسأله پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران گسترش زیادتری پیدا کرد.

چاپ کتاب های پیشوایان سلفیه و وهّابی مانند ابن تیمیه، ابن قیّم، محمدبن عبدالوهّاب و خاندان او و صدها کتاب1 و مجله دیگر در عربستان و خارج از آن، بر علیه تشیّع، انقلاب اسلامی، رهبری و مردم ایران با به کارگیری جدیدترین فناوری تبلیغاتی و همچنین تربیت مبلّغان وهّابی و تأمین هزینه های مالی آن ها، ساختن مساجد متعدّد در سراسر جهان، کمک های بلا عوض و سرمایه گذاری های کلان در راه نشر و گسترش اسلام سعودی، گوشه ای از فعالیت های حاکمان وهابی به شمار می آید. البته وهّابیت در زمان حاضر، دیگر آن وهّابیت خشن اولیه در دهه های نخستین قرن بیستم (1913 م) نیست که در راه استقرار حاکمیت خود، با کمک اربابان قدرتمند مانند انگلستان، هرگونه صدای مخالف مانند آل رشید در کویت (مورد حمایت عثمانیان) و شرفای مکّه را سرکوب نمود، بلکه وهّابیت کنونی حاکمیتی به ظاهر مهربان با مردم و متمایل به دست رسی به آخرین پیشرفت های علمی و صنعتی جهان و مظاهر نوین تمدن و رفاه می باشد که البته این ها همه از قدرت نفت و ثروت فراوان کشور عربستان می باشد که بنا به اعتراف کشورهای صنعتی دنیا، بر بیش ترین و بزرگ ترین انبارهای نفت جهان (41) تسلط دارد.2 در مرکزیت وهّابیان عربستان، پادشاه (مَلِک) حاکم مطلق است و هیچ کس حق عزل او را ندارد و تاکنون که بیش از هفتاد سال از تأسیس حکومت آل سعود می گذرد، هیچ گونه قانون مدوّنی که در برابر اراده و خواست پادشاه قرار داشته باشد، وجود ندارد. امروزه منافع مردم عربستان با خاندان سعودی گره خورده است.

از این رو، حفظ آل سعود و تسلّط آنان بر امور کشور و شؤون مملکتی با هر قیمت، در درجه اول اهمیت قرار دارد. جمعیت خاندان آل سعود، که بیش از چهار هزار نفر می باشند، عمده مشاغل و پست های کلیدی را در سراسر کشور وسیع و پهناور عربستان در دست دارند. مذهب رسمی کشور عربستان سنّی حنبلی است که بر اساس تعالیم محمدبن عبدالوهّاب اداره می شود و اقلیّتی (15%) در منطقه شرقی، قطیف، احساء، دمام و ظهران شیعه می باشند. خاندان محمدبن عبدالوهّاب که به «آل الشیخ» معروف شده اند، پست های مهم افتا، ارشاد، تبلیغات، آموزش مذهب وهّابیت و مانند آن را در دست دارند. در ذیل، به ساختار مذهبی، فرهنگی و سیاسی کشور عربستان سعودی و عملکرد آن در دوره های اخیر، پس از تأسیس کشور و استقرار قدرت وهّابیان اشاره می شود: الف. مذهب وهّابی گری محمدبن عبدالوهّاب نجدی تمیمی در سال 1115 هـ ./ 1703 م. در عُیینه (یکی از مناطق نجد در جزیرة العرب) به دنیا آمد. او مدت ها زیر نظر پدر، برادر و استادان خود، علوم حدیث، تفسیر قرآن و تاریخ را فرا گرفت تا این که پدرش در سال 1153 هـ . از دنیا رفت. او مسافرت های متعددی انجام داد و سرانجام در سال 1160 هـ. رهسپار درعیه شد و با محمدبن سعود (حاکم منطقه) آشنا و آراء و پندارهای خود مبنی بر دعوت به توحید خالص و سلفی گری را مطرح و او را مجذوب خود کرد و پیمان محکمی با هم امضا نمودند. براساس این پیمان تقسیم کاری صورت گرفت; یعنی سمت سازمان دهی و رهبری نیروها (جیش و سپاه) و نصب والی و حاکم برای مناطق، به عهده محمد بن سعود و سِمَت فتوا دادن، قضاوت و نصب قاضی برای مناطق و اجرای حدود، تعزیرات و جمع و نظارت بر توزیع بیت المال بر عهده محمدبن عبدالوهّاب گذاشته شد.3

در سایه این پیمان و اتحاد بین محمدبن عبدالوهّاب به عنوان «امام الدین» (العقیدة) و محمدبن سعود به عنوان «امام السیف» (الجیش)، با هدف گسترش توحید و مبارزه با بدعت ها، حمله به مردم روستاها و شهرها آغاز شد و قریب شصت سال این وحدت و همکاری ادامه پیدا کرد. در طول این مدت، محمدبن عبدالوهّاب با تمسّک به ظواهر بعضی از آیات و احادیث، تمامی مخالفان خود را کافر و مشرک خطاب می کرد و فتوای قتل آنان و مصادره اموالشان را صادر می نمود. او پس از تألیف کتاب های متعدد و تربیت شاگردان و طرف داران زیادی در سال 1206 هـ. درگذشت و در درعیه به خاک سپرده شد. اینک به طور خلاصه، به بخشی از آراء و پندارهای محمدبن عبدالوهّاب اشاره می شود: توحید: معنای «لااله الاالله» برائت جستن از هر معبودی غیر از الله و اخلاص کامل به خدای یگانه است و هرکسی که به غیر خداوند متوسّل شود، مشرک می باشد; چون از غیر خدا (مخلوقان) طلب کمک و یاری کرده است. شفاعت: درخواست شفاعت از پیامبر و اولیای الهی جائز نیست و بدعت است قبور: ساختن بناها روی قبور و نذر و نیاز و مانند آن شرک و بدعت است. اعلان جنگ و جهاد: هر کسی که دعوت به توحید خالص را نپذیرد و با آن مخالفت کند، مال او حلال و خونش هدر است و جنگ های حکّام آل سعود و وهّابیان در حمله به مکّه، مدینه، عراق، یمن و سوریه بر این اساس بوده است. البته علما و دانشمندان شیعه پاسخ های مناسبی به ادعاهای وهّابیان داده اند.4

درباره سایر آراء و پندارهای محمدبن عبدالوهّاب مانند مخالفت با اختراعات و اکتشافات جدید، مسأله دخانیات و مانند آن بحث های زیادی مطرح می باشد که از آن ها صرف نظر می شود.5 ب. آثار و عملکردهای فرهنگی، علمی وهّابیان پس از آغاز و استمرار دعوت وهّابیان و استقرار حاکمیت آل سعود، بیش تر سرزمین های مردم مسلمان جزیرة العرب مانند شهرهای مکّه، مدینه، طائف، دمام، نجران، بریده، الکبار، هفوف، جدّه، تبوک، ریاض (نجد) قطیف، الاحساء و مناطق دیگر به تصرف و اشغال حاکمان سعودی در آمد و با اجبار، آیین وهّابیان رسمیت یافت، ولی تعدادی از مسلمانان مناطق شرقی مانند قطیف، احساء عسیر و نجران، که قبلاً شیعه اثنا عشری بودند، تسلیم نشدند و هنوز هم مراسم دینی و مذهبی را طبق اعتقاد خود عمل می کنند. وهّابیان نسبت به آیین ها و شعایر مذهبی سخت گیری زیادی می کنند و با تعمیر و ساختن قبور پیامبران، زیارت قبور اموات، توسّل به اولیای الهی، نذر برای مردگان، طلب شفاعت و بزرگداشت آن ها، به طور جدّی، برخورد می کنند! تمامی کتب، مجلات و سخنان خطبا در مساجد، به ویژه مسجدالحرام و مسجدالنبی، که چاپ، منتشر و ایراد می شود، درباره مباحث توحید و شرک، بدعت و نهی مردم در استفاده از دعا و توسّل و شفاعت می باشد.

اینک شرح مهم ترین مراکز و دستگاه های فرهنگی تبلیغاتی وهّابیان: 1. تبلیغ وهّابی گری در داخل عربستان وزارت حج و اوقاف و ارشاد و شؤونات اسلامی: به دلیل اهمیتی که مسأله حج در بین مسلمانان جهان دارد و همه ساله میلیون ها زن و مرد مسلمانِ عاشق حضور در مراسم عبادی ـ سیاسی حج بیت اللّه الحرام و زیارت قبر مقدّس پیامبرگرامی و صحابه ایشان و بازدید از امکنه تاریخی، عازم عربستان می شوند، حاکمان سعودی وزارت خانه مستقلی به نام «حج» تشکیل داده اند که وظیفه اساسی و مهم آن، رسیدگی به مسائل حج و حجّاج می باشد. تمامی علما و دانشمندان وهّابی، باید آمادگی کامل در جهت برگزاری مراسم را داشته باشند و احکام و سؤالات شرعی حاجیان را طبق مذهب وهّابیت پاسخ گویند. اداره حرمین شریفین (مکّه و مدینه) از وظایف عمده وزارت حج و شؤونات اسلامی است. این وزارت خانه به طور منظّم، کتب، مجلاتی برای معرفی مکان های تاریخی و اعمال مذهبی مسلمانان طبق مذهب وهّابیت چاپ، منتشر و توزیع می کند.6 لازم به ذکر است که مؤسسات و نهادهای متعددی مانند «مجلس شورای الدعوة والارشاد»، «المجلس الاعلی و الشؤون الاسلامیة»، «ریاسة شؤون الحرم المکّی والحرم المدنی»، «دور الحج فی نشره الدعوة»، «هیئة الامر بالمعروف و النهی عن المنکر»، «الرسالة العالیة لادارة الهجرة العلمیة والاِفتا»، «الجماعة الخیریة لتحفیظ القرآن الکریم» و «هیئة کبار العلماء» زیرنظر وزارت حج فعالیت می کنند که هر کدام به سهم خود با برپایی جلسات، سخن رانی ها در داخل و خارج، تألیف کتب و چاپ نشریات و توزیع و اهدای آنان، به ویژه در ایام حج (ماه های ذی القعدة و ذی الحجة)، به وظایف خود عمل می کنند.

دانشگاه ها و مراکز علمی، مذهبی 1) «جامعة ام القری» بمکة المکرمة: این دانشگاه در سال 1369 هـ. ابتدا به صورت دانشکده «الشریعة» تأسیس و در سال 1401 هـ. با موافقت مجلس الوزراء به دانشگاه ام القری تغییر نام داد. هدف از تأسیس این دانشگاه، آموزش زبان عربی و گسترش فرهنگ اسلامی برای برادران و خواهران می باشد و در شهرهای جدّه و طائف نیز شعبه دارد. دانشکده های «کلیة الشریعة»، «مرکز البحوث العلمی»، «احیاء التراث الاسلامی»، «مرکز البحوث النفسیة والتربویة»، «مرکز ابحاث الحج»، «معهد تعلیم اللغة العربیة» و «المرکز العالمی للتعلیم الاسلامی» زیرنظر این دانشگاه فعالیت می کنند. این دانشگاه تاکنون کتاب ها و مجلات متعددی را چاپ و منتشر کرده است.7 2) الجامعة الاسلامیة بالمدینة المنوّرة: این دانشگاه در سال 1380 هـ. برای خدمت به جهان اسلام و کمک به آموزش و تربیت علما و خطبا و مبلّغان مذهبی در شهر مدینه تأسیس شد که تاکنون فعالیت های مهمی در زمینه چاپ و نشر کتاب و مجله انجام داده است. 3) «جامعة الامام محمدبن سعود الاسلامیة»: این دانشگاه در سال 1394 هـ. با هدف خدمت به جهان اسلام در زمینه بحث های اسلامی و گسترش و تبلیغ آن در کشورهای گوناگون تأسیس شد. دانشکده های مهم «کلیة اللغة العربیة»، «کلیة اصول الدین»، «کلیة العلوم الاجتماعیة»، «المعهد العالی للقضاء» و «مرکز البحوث» وابسته به آن هستند که کتاب ها و مجلّات گوناگونی در زمینه اهداف خود، چاپ و توزیع نموده اند.8

4) جامعة الملک سعود: این دانشگاه از سال 1398 هـ. در زمینه مباحث تربیتی، اقتصادی، ادبی، اداری، بیمارستانی و سایر علوم فنی مانند زراعت و هندسه تأسیس شد و آثار و تألیفات گوناگونی به زبان های عربی و انگیسی منتشر نموده است.9 5) جامعة الملک عبدالعزیز: این دانشگاه از سال 1405 هـ. تأسیس و در زمینه مباحث اقتصادی و اداری و آداب و علوم انسانی و زمین شناسی، هندسه و مانند آن فعالیت می کند. از مهم ترین مراکز علمی این دانشگاه، «مرکز أبحاث الاقتصاد الاسلامی» می باشد که تاکنون 207 کتاب و 20 نشریه مهم منتشر نموده و با «سازمان کنفرانس اسلامی» نیز همکاری دارد.10 3ـ رابطة العالم الاسلامی: این مرکز در سال 1381 هـ./ 1962 م توسط ملک سعود در مکّه افتتاح شد و تاکنون 38 سال از تأسیس آن می گذرد و از پرقدرت ترین سازمان های مذهبی در عربستان محسوب می شود. وظایف مهم این مرکز عبارتند از: آموزش های اسلامی، چاپ و توزیع قرآن و کتب اسلامی، آموزش زبان عربی، کمک مالی به کشورها و اداره مؤسسات خیریه در سراسر جهان. مجموعه ای از مجامع و ادارات دینی وابسته به این سازمان عبارتند از: 1. مجمع فقه اسلامی;11 2. شورای عالی جهانی مساجد; 3. مؤتمر (کنفرانس) تربیت اسلامی; 4. جمعیت اسلامی جوانان. این سازمان طی 10 سال گذشته قریب یک میلیارد ریال صرف ساختمان بناهای اسلامی و ترویج اسلام سعودی نموده و دولت عربستان مبلغ 35 میلیون ریال به سازمان های خیریه، بیمارستان ها و درمانگاه ها در خارج از کشور، 20میلیون ریال به نشر و حفظ قرآن و ارشاد اسلامی کمک کرده است. تاکنون بیش از یک هزار مسجد و صدها مرکز اسلامی در سراسر جهان زیر نظر این سازمان مشغول فعالیت هستند. کمک های این مرکز در کشورهای دیگر برای احداث 2 مؤسسه اسلامی، 1259 مسجد، 1069 مدرسه، 200 مؤسسه مذهبی، 134 دانشگاه، 41 درمانگاه، 76 بیمارستان و یک دانشکده جهان عرب در پاریس هزینه شده است.12

4ـ رئاسة ادارات البحوث العلمیة والافتاء و الدعوة والارشاد(هیئة کبار العلماء): در سال 1391 هـ. به دستور ملک خالدبن عبدالعزیز، فرمانی خطاب به شیخ ابراهیم بن محمد آل الشیخ (از نوادگان محمدبن عبدالوهّاب) صادر و قرار شد، گروهی از علما و دانشمندان وهّابی عربستان متشکّل شوند تا ضمن بحث و بررسی، (به صورت گروهی و دسته جمعی) فتواهای لازم برای احکام شرعی بدون توجه به مذاهب فقهی مشهور اهل سنّت (حنبلی، شافعی، حنفی و مالکی) را صادر نمایند و مردم نیز موظّف به پیروی و اطاعت باشند. در سال 1395 هـ. پس از مرگ شیخ ابراهیم بن محمد آل الشیخ، ریاست این اداره به شیخ عبدالعزیز بن عبدالله بن باز (آل الشیخ) منتقل گردید. شیخ عبدالعزیز بن عبدالله بن باز در سال 1330 هـ. در شهر ریاض متولد شد. دروس دینی و اسلامی را از استادانی مانند الشیخ محمد بن عبداللطیف بن عبد الرحمان آل الشیخ و الشیخ محمد بن ابراهیم آل الشیخ فرا گرفت. سپس سال ها امور قضا، تدریس، سخن رانی و ریاست دانشگاه اسلامی در مدینه را عهده دار بود. بن باز در سال 1346 هـ. در اثر بیماری از دو چشم نابینا گردید، ولی مشکل کوری نتوانست او را از فعالیت علمی و سیاسی باز دارد.

5ـ سایر مراکز و مؤسسات مذهبی: مؤسسات و سازمان های دیگری که در عربستان، به فعالیت های مذهبی ـ دینی و خیریه می پردازند، عبارتند از: 1. «هیئة الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر» 2. «الجماعة الخیریة لتحفیظ القرآن الکریم»; 3. «مجمع الملک فهد لطباعة المصحف الشریف»; 4. الندوة العالمیة للشباب الاسلامی»; 5. «المجلس الأعلی للشؤون الاسلامیة»; روشن است به دلیل آن که کشور عربستان از قدیم یک کشور تاریخی، اسلامی و مذهبی بوده، همواره فرهنگی آمیخته به دین و آداب و رسوم مذهبی داشته و مردمان این کشور نیز پای بندی زیادی به انجام فرایض دینی، آداب و سنن مربوط به مذهب دارند. البته در کنار فرهنگ دینی، فرهنگ و آداب و رسوم قبیله ای و نژادی نیز در مردم تأثیر داشته است.13 6ـ حوزه های علمیه و مراکز آموزشی ـ دینی: در کشور عربستان، چیزی بنام حوزه های علمیه، آنطوری که در کشورهای شیعه نشین مرسوم بوده و هست، وجود ندارد. پس از استقرار دولت عربستان سعودی (به ویژه در مرحله سوم آن بدست ملک عبدالعزیز بن سعود در سال 1353 هـ.) دولت تلاش زیادی به عمل آورد تا غیر از مراکز دانشگاهی، مرکزیتی به عنوان حوزه های علمی مانند حوزه های علمی شیعه و یا مدارس امام خطیب (الجامعات الاسلامیة در عثمانی و جامع الأزهر در مصربوجود نیاید. در واقع، حوزه های علمی ـ دینی عربستان، شکل دانشگاهی تکامل یافته است، به طوری که مروّج آیین و مذهب رسمی وهّابیت هم هستند.

از گذشته های دور تاکنون، از داخل و خارج عربستان علاقه مندان به تحصیل در رشته های دینی مانند قرآن، تفسیر، حدیث، تاریخ اسلام و فقه جذب دانشگاه های این کشور مانند «جامعة ام القری»، «جامعة الملک سعود»، «جامعة الملک عبدالعزیز» و «جامعة الاسلامیة فی المدینة» می شوند. برای نمونه، دانشگاه اسلامی در مدینه (تأسیس در سال 1381 هـ.) با 5 دانشکده تخصصی و بخش های گوناگون وابسته، به آموزش دانش جویان در شریعت اسلامی، تبلیغ و ارشاد، اصول دین، قرآن و حدیث، حدیث و روایات شریفه، مطالعات اسلامی، زبان عربی و مانند آن می پردازد. فارغ التحصیلان این مراکز علمی به اقامه نماز جماعت در مساجد و تبلیغ مسائل شرعی و دینی در داخل و خارج عربستان مشغول می شوند.14 در کشور عربستان، هرگونه فعالیت مذهبی خارج از آیین وهّابیت ممنوع است و به شدت با آن برخورد می شود. البته در میان وهّابیان نیز گرایش های مختلف تندروی افراطی (متعصّب)، سنّت گرا، معتدل و میانه رو وجود دارند. ارتباط و وابستگی شدید سیاسی، نظامی، اقتصادی کشور عربستان به امریکا، انگلستان، مسأله فلسطین، مسائل حج و برخورد با حجاج ایرانی در سال 1407 هـ./ 1366 ش، جنگ ایران و عراق، مسأله افغانستان، گروه «سپاه صحابه» و گروه «طالبان»، باعث اعتراض و شورش های متعددی در شهرهای مکّه، مدینه و مناطق دیگر، به ویژه مناطق شیعه نشین، شده است. دولت سعودی در نصب مسؤولان دینی، سیاسی و اقتصادی کشور دقت زیادی صرف می کند تا مبادا مخالفان سیاست های آل سعود میدان و فرصت فعالیت پیدا کنند.

7ـ مراکز انتشاراتی، رسانه ای و کتاب خانه ای: حکام وهّابی آل سعود از تمامی امکاناتی که از استخراج بی حدّ و حساب نفت به دست می آید، در راه تبلیغ حکومت استبدادی سعودی و آیین منحرف وهّابیت استفاده می کنند. یکی از مهم ترین فعالیت هایِ مراکز فرهنگی، رسانه ای (رادیو، تلویزیون و مطبوعات) تلاش در معرفی نظام حکومتی آل سعود و آیین وهّابیت به عنوان بهترین تشکیلات اداری و مذهب مورد علاقه مردم و هماهنگ با قرآن و سنّت نبوی است. هرگونه تحقیق و پژوهشی که همگام این برنامه ها باشد، تهیه، تنظیم، منتشر، نگه داری و تبلیغ می گردد و هرگونه تألیف و تحقیقی که موافق با مذاهب دیگر (به ویژه مذهب تشیّع دوازده امامی) باشد، به عنوان انحراف از دین اسلام و بدعت و کفر معرفی و مردم را از نزدیک شدن به آن منع می کنند. برای نمونه، تعدادی از کتابخانه ها، مراکز انتشاراتی، آثار منتشره و رسانه های تبلیغاتی کشور عربستان ذیلاً معرفی می شود. الف) کتاب خانه ها: 1. کتاب خانه دانشگاه ملک سعود در شهر ریاض دارای بیش از 11 میلیون جلد کتاب عربی و فارسی، 3000 نشریه ادواری، 8600 نشریه دولتی و منابع کمیاب خطی فراوان; 2ـ کتاب خانه عمومی ملک عبدالعزیز دارای 200000 جلد کتاب عربی، انگلیسی و مجموعه زیادی از نسخه های خطی کمیاب و نشریات ادواری در موضوعات گوناگون; 3ـ کتاب خانه دانشگاه اسلامی مدینه منوّره دارای 334000 جلد کتاب، نشریه، پایان نامه، اسلاید و میکرو فیلم در موضوعات گوناگون; 4ـ کتاب خانه انجمن اداره عمومی دارای بیش از 1770000 جلد کتاب عربی، انگلیسی و مجلات دوره ای و نشریات دولتی; 5ـ کتاب خانه ملی ملک فیصل دارای 37000 جلد کتاب به زبان عربی، انگلیسی و فرانسه; 6ـ کتاب خانه ملی ملک فهد در حال حاضر، بیش از 30 هزار مدرک و سند پیرامون تاریخ عربستان و توسعه کشور سعودی را نگه داری می کند.

ب) مؤسسات انتشاراتی و چاپ خانه ها: بیش از 117 مرکز انتشاراتی و چاپ خانه در زمینه چاپ و انتشار کتاب و مجله در عربستان تأسیس شده که مهم ترین آن ها به شرح ذیل است: 1. دار ابن الجوزی، دمام; 2. مؤسسة اُسام، الریاض 3. مکتبة الاوس، المدینة; 4. مکتبة الباز، مکّة; 5. دارالشروق للنشر والتوزیع، جدّة; و... ج) کتاب های منتشرشده ضد شیعه: بخش مهمی از کتاب های منتشرشده به زبان های عربی، انگلیسی، فارسی و اردو در این چاپ خانه ها غیر از کتب قدیمی پیشوایان سلفی گری مانند ابن تیمیه، ابن القیم، ابن کثیر و محمدبن عبدالوهّاب اختصاص به ردّ عقاید مذهب شیعه و دشمنی و ضدیت با آن، به ویژه پس از انقلاب اسلامی ایران، دارد که ناشران با دستور حاکمان وهّابی با جدیّت زیادی آن ها را چاپ و در داخل عربستان و خارج آن در میان مسلمانان و غیر مسلمانان (بیش تر به صورت اهدایی) توزیع می کنند.15

برخی از کتاب های ضد شیعه، که در عربستان چاپ و در سراسر دنیا توزیع می شود، از این قرار است: 1ـ الشیعة و تحریف القرآن، محمد مال الله; 2ـ کلمات فی کشف الاباطیل والافترائات، عبدالفتاح ابوغدّه، الاستاذ فی جامعة الملک سعود بالریاض 3ـ وجاء دور المجوس، عبدالله محمد الغریب (این کتاب پر از افترا و تهمت به شیعه و انقلاب اسلامی ایران است); 4ـ و جاؤوا یرکضون، ابوبکر جابرالجزایری، المدّرس بالجامعة الاسلامیة; 5ـ مهلاً یا دعاة الضلالة، الواعظ بالمسجد النبوی الشریف; 6ـ حوار هادیٌ بین السنّة والشیعة، عبدالله بن سعید ابوالجنید; 7ـ مسألة التقریب بین الشیعة والسنّة، ناصربن عبدالله بن علی; 8ـ تبدید الظلام و تنبیه النیام الی خطر التشیع علی المسلمین والاسلام، ابراهیم سلیمان الجبهان; 9ـ بطلان عقاید الشیعة و بیان ضیق معتنقیها و مفتریاتهم علی الاسلام من مراجعهم الاسلامیة، محمد عبدالستار التونسی; 10ـ الشیعة والمتعة، محمد مال الله; 11ـ عقیدة الامامیة عند الشیعة الاثنی عشریة; دراسة فی ضوء الکتاب والسنّة، علی السالوس; 12ـ الخطوط العریضة، محب الدین الخطیب (این کتاب مکرّر به چاپ رسیده است); 13ـ الثورة الایرانیة فی میزان الاسلام، محمد منظور النعمانی; 14ـ عبدالله بن سبا واثره فی احداث الفتنة فی صدر الاسلام، سلیمان بن حمد العود; 15ـ المؤامرة علی الکعبة من القرامطة الی الخمینی; تاریخ و وثائق، الدکتور عبدالمنعم النمر، مکتبة التراث الاسلامی، القاهرة، 1988 م; 16ـ الشیعة واهل البیت، دکتر احسان الهی ظهیر، ادارة ترجمان السنة، اللاهور، پاکستان، 1403هـ.; 17ـ الشیعة والقرآن، دکتر احسان الهی ظهیر; 18- اصول مذهب الشیعة الاثنی عشریة ؛عرض و نقد، الدکتور ناصر بن عبدالله بن علی القفاری،دار الرضا للنشر و التوزیع،الجیزة، الطبعة الثالثة 1418 هجری/1998م؛ 19ـ رسالة الردّ علی الرافضة، محمدبن عبدالوهاب؛ و...

یکی از مسائل مهمی که در بیش تر این کتاب ها به چشم می خورد و نویسندگان وهّابی آن را مطرح می کنند، مسأله اختصاصی دانستن تفسیر اسلام و سنّت نبوی(ص) به مرکز وحی (حرمین شریفین) و علما و ساکنان آن است و هر گونه عقیده و فکری را که خارج از محیط حرمین در سراسر جهان مطرح شود، باطل می دانند. دانشمندان وهّابی خود را متولّیان و مفسّران جهان اسلام می دانند و داعیه رهبری آن را دارند. آنان با فراخوانی متفکران و دانشمندان جهان اسلام و با در اختیار گذاشتن امکانات (کتاب خانه و بودجه) در راه این هدف تلاش می کنند. بخش عمده آثار منتشره (غیر از ضدیت با عقاید تشیّع و ایران اسلامی) درباره جنبش و دعوت سلفی گری و وهّابی گری مطابق با آثار ابن تیمیه، محمدبن عبدالوهّاب و مبارزه با هرگونه نوآوری و مخالفت با افکار پیشوایان سلفی می باشد که برای نمونه می توان به انتشار کتابی با عنوان حوارٌ هادیٌ مع محمد الغزالی، وقفات مع کتاب السنّة النبویة چاپ دارالوطن، الریاض تألیف سلمان بن فهد العودة اشاره کرد که در مخالفت با افکار نویسنده پرآوازه معاصر مصری (الشیخ محمد الغزّالی) نوشته شده، نویسنده ای که به بحث های عقلی و علمی پرداخته و طرف دار نوآوری فرهنگی در جهان امروز، دفاع از انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی(قدس سره) و مخالف وهّابیان است. به هرحال، این ها بخشی از فعالیت ها و تلاش های وهّابیان سعودی می باشد. البته بحث های فقهی که در بعضی مجلّات علمی مانند مجلة البحوث الفقهیة، از انتشارات مجمع الفقه الاسلامی وابسته به رابطة العالم الاسلامی چاپ و منتشر می شود قابل توجه و امیدوار کننده است.16

د) مطبوعات و رادیو و تلویزیون و خبرگزاری ها: 1. مطبوعات: در کشور عربستان، تمامی مطبوعات در داخل و خارج کشور به زبان های عربی و انگلیسی با شمارگان بالا، زیر نظر دولت (وزارت تبلیغات) و با بودجه دولتی فعالیت می کنند. در واقع، رسانه ها بازگوکننده خط فکری و سیاسی حاکم بر کشور هستند که دولت آن را ترسیم می کند. مهم ترین روزنامه ها و مجلات عربی و انگلیسی عبارتند از: الجزیرة، الریاض، المدینة المنوّرة، عُکاظ، الیوم، البلاد، الشرق الاوسط، الحیات، المجلة، المستقبل، الندوة، الدعوة، المجتمع، المسلمون، اخبار العالم الاسلامی، الیمامة و... Saudi Business, Arabian sun, News from Saudi Avabia, Saudi Economic Surrey ,Saudi Arabia Business Week. Arab News. 2. خبرگزاری (داخلی و خارجی): خبرگزاری داخلی در سال 1970 م تأسیس شده است و با عنوان عربی «وکالة الانباء السعودیة» و عنوان لاتین «S.P.A» فعالیت می کند. ـ خبرگزاری اسلامی «I.P.A»; ـ خبرگزاری خارجی رویتر و آسوشیتدپرس. 3. رادیو و تلویزیون: رادیو و تلویزیون عربستان در سال 1967 م راه اندازی شده و زیرنظر دولت، به ویژه وزارت اطلاعات، قرار دارد و به زبان های عربی، انگلیسی، فارسی، فرانسوی، ترکی، اردو در جهت سیاست های فرهنگی، سیاسی کشور برنامه های درون مرزی و برون مرزی تهیه و پخش می کنند. فعالیت فرهنگی، رادیویی و تلویزیونی برای مردم آزاد نیست و تمام مردم طی فرمانی از اظهار نظر مطبوعاتی و رسانه ای ممنوع شده اند، ورود نشریات خارجی به دلیل انتقاد از برنامه های حکومتی سعودی به داخل کشور ممنوع می باشند و اعضای حاکم بر کشور که تماماً از خاندان سعودی و وابستگان آنان می باشند، شدیداً بر برنامه های رسانه های نظارت دارند.

2. تبلیغ وهّابی گری در خارج از عربستان تبلیغ وهّابیت در کشورهای اسلامی مسأله ای جدّی است. غیر از انحرافات اساسی این فرقه، که از آراء و پندارهای پیشوایان سلفی گری (ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهّاب) نشأت گرفته است، از سوی دیگر، به عنوان ابزاری در دست استعمارگران و سیاست های شیطانی امریکا و انگلستان قرار دارد و یکی از عوامل اصلی ایجاد اختلاف و تفرقه بین مسلمانان محسوب می شود. تفرقه و تشتّت در دنیای اسلام، خواست استکبار جهانی به سرکردگی امریکا می باشد و در اثر همین اختلاف و تشدید آن، دشمنان اسلام و مسلمانان بیش ترین بهره برداری را از ذخایر مادی و معنوی کشورهای اسلامی و از سلطه و نفوذ بر مناطق مسلمان نشین کرده اند. دشمنی و خصومت وهّابیان با تشیّع دوازده امامی و انقلاب اسلامی، که به رهبری امام خمینی(قدس سره) در سال 1357 هـ./ 1978م به پیروزی رسید، قابل کتمان نیست.17 پیش از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون، از سوی دستگاه های تبلیغاتی و انتشاراتی و مراکز علمی و تبلیغی وهابیّت صدها و هزاران جلد کتاب و نشریه در تبلیغ وهّابیت و دشمنی با تشیع و اهل بیت(علیهم السلام) چاپ و در کشورهای ایران (مناطق سنّی نشین شرق و غرب) پاکستان، عراق، سوریه، لبنان، هند، اردن و افغانستان، مصر، لیبی الجزایر، مغرب، ترکیه، کشورهای آسیای میانه، تاجیکستان و کشورهای قاره اروپا و امریکا توزیع و تبلیغ شده و می شود. تربیت مبلّغان مذهبیِ داخلی و خارجی در دانشگاه های عربستان جایگاه ویژه ای دارد; مبلّغانی که پس از طی دوره های لازم، آیین و مرام وهّابیت را فراگرفته و برای معرفی وهّابی گری و مبارزه با افکار تشیّع و ایران اسلامی، به سراسر دنیا اعزام می شوند. فعالیت های تبلیغی وهّابیان در مناطق شیعه نشین منطقه شرقی عربستان مانند قطیف، احساء، دمام و ظهران نیز کم نیست.

در این مناطق، تمام مسؤولان اداری ـ سیاسی و فرهنگی از طرف داران حکومت سعودی انتخاب می شوند و حتی معلمانِ مدارس و امامانِ مساجد نیز باید گرایش به آیین وهّابیت داشته باشند. شیعیان حق تبلیغ فرهنگ و آداب و رسوم شیعی در عبادات دینی و آموزش آن را ندارند و در صورت مشاهده به سخت ترین نوع با آن ها برخورد می شود.18 اکنون بعضی از کشورهایی که وهّابیان به تبلیغ آیین وهّابی گری در آن ها موفق بوده اند، ذکر می شوند: 1ـ پاکستان کشور اسلامی پاکستان با چهار ایالت پنجاب، سرحد، سند و بلوچستان در همسایگی شرقی ایران با فرهنگ سنّتی ـ اسلامی و حاکمیتی حزبی، همواره مورد طمع و تجاوز استعمارگران خارجی بوده است. مهم ترین احزاب این کشور حزب «مردم»، «جماعت اسلامی»، «استقلال» و «نهضت اجرای فقه جعفری» می باشند و این کشور به دو دلیل (فقر فرهنگی و نفوذ روحانیان متعصّب و مخالف شیعه) یکی از عمده ترین مراکز تبلیغ وهّابیت در بین کشورهای اسلامی است. گروه های پاکستانی وهّابی مذهب گاه به صورت حزب سیاسی، با نفوذ در دولت و گاه به صورت گروه های فرقه گرای تروریستی و گاه به صورت فعالیت های فرهنگی عمل می کنند. بخش زیادی از روحانیان طرفدار آیین وهّابیت در پاکستان، دروس دینی خود را در کشور عربستان گذرانده و یا با حمایت مالی و سیاسی و فرهنگی سعودیان به مسؤولیت ها و مناصب مهم دست پیدا کرده اند.19 سفارت و نمایندگی های عربستان سعودی در پاکستان همواره از فعالیت های گروه های فرقه گرا و مخالف شیعیان، حمایت می کند و تعداد زیادی از جوانان این کشور را برای تحصیل در دانشگاه ها و مراکز علمی عربستان، جذب می کند و از تأسیس گروه های تروریستی و حمایت مالی و سیاسی آنان غافل نیست، که نمونه هایی آورده می شود.

الف. گروه سپاه صحابه: «سپاه صحابه» نمونه کامل یک حزب تفرقه گرا و مورد حمایت عربستان در پاکستان می باشد. این حزب در سال 1984 م، توسط فردی به نام حق نواز جهنگوی در شهر جهنگ (ایالت پنجاب) در زمان حکومت ژنرال ضیاءالحق تأسیس و با سرعتی بی سابقه در سراسر کشور گسترش یافت. مراکز فعالیت «سپاه صحابه» (شهرهای سیالکوت، فیصل آباد، جهنگ و مانند آن) مناطقی هستند که قبلاً محل فعالیت فئودال های شیعه مذهب بوده و تأسیس «سپاه صحابه» یکی از ابزارهای فئودال های سنّی مذهب در مبارزه با شیعیان می باشد.20 از سوی دیگر عربستان سعودی که پشتیبان سرسخت ضیاءالحق بود، از «سپاه صحابه» و فعالیت های آنان حمایت مالی و سیاسی می کرد. یکی از شعارها و اهداف تأسیس «سپاه صحابه» دفاع از احترام به صحابه (گرایش وهّابیان) و مبارزه با افکار شیعیان (به بهانه مخالفت با صحابه) و انقلاب اسلامی ایران است. تبلیغات گسترده و گم راه کننده آن ها و کارهایی مانند آدم ربایی، سرقت مسلّحانه، ترور، کشتار جمعی (بمب گذاری) و اعمال وحشیانه دیگر، باعث ایجاد وحشت و دلهره در بین شیعیان شده است.21 لازم به ذکر است که «سپاه صحابه» گروهک های وابسته دیگری را که در جهت اهداف آن ها تلاش می کنند مانند گروه «سوار اعظم» به رهبری مولانا اسفندیار و سلیم الله خانی و گروه «حرکة الانصار» و «تنظیم الدعوة» تأسیس نموده است. ب. دکتر احسان الهی ظهیر: نام برده، که متولد پاکستان بود و تحصیلات خود را در عربستان و با حمایت های مالی وهّابیان سعودی طی کرد، یکی از مهره های تفرقه انگیز و مبلّغان فرقه وهّابی و عامل قتل عام تعداد زیادی از شیعیان در مراسم عزاداری در پاکستان و کشورهای دیگر است.

نمونه هایی از آثار و تألیفات او در تبلیغ آراء و سیاست های وهّابیان و مبارزه با عقاید تشیّع عبارتند از: - الشیعة واهل البیت; الشیعة والتشیّع; الشیعة والقرآن; الشیعة والسنّة. ج. تأسیس مراکز فرهنگی، آموزشی و خیریه در ایالت بلوچستان پاکستان: رژیم آل سعود وهّابی از شهریور ماه 1368 به بهانه کمک های آموزشی و انسان دوستانه به مهاجران افغانی در ایالت بلوچستان، مراکز متعددی را به نام های «مؤسسه الدعوة الاسلامیة»، «ادارة الاسراء»، «مؤسسه مکة المکّرمة الخیریة» و «مؤسسة مسلم» تأسیس و از طریق کمک های مالی، فرهنگ ضد شیعی وهّابیت و سیاست های ضد ایرانی را نیز از طریق توزیع کتاب، جلسات سخن رانی، فیلم و نوار و عکس به آوارگان و مهاجران سنّی مذهب مقیم در این ایالت منتقل می کند. طبق گزارش های به دست آمده، مهم ترین فعالیت های این مراکز عبارتد از: پرداخت حق التدریس به کسانی که به کودکان افغانی قرآن تعلیم می دهند، تغذیه فرهنگی (کتاب و جزوه و تصویر) پرداخت مستمری به گردانندگان اردوگاه های آوارگان افغانی و روحانیان وابسته به افکار وهّابیان، چاپ و نشر و توزیع کتاب (کتاب های اهل سنّت و کتاب های ضد تشیّع) برای مهاجران و آوارگان افغانی به زبانهای فارسی ـ اردو ـ پشتو و... . 2. افغانستان گروه «طالبان»22 از قوم پشتون (بزرگ ترین قوم افغانستان) هستند، که به دست ارتش I.S.I23، «سپاه صحابه»، «جمعیت العلما»ی پاکستان و مدارس دیوبند، (محل آموزش اندیشه ها و پنداری های وهّابیان) شکل گرفت. هرچند طالبان، مدعیِ استقرار شریعت غرّای محمدی(ص) هستند و خود را حنفی مذهب و صوفی مشرب قلمداد می کنند، ولی اعمالشان نشان دهنده احیای سنّت های قومی و قبیله ای 250 سال گذشته پشتون ها می باشد.

این باورها و سنّتها شباهت زیادی با عملکرد وهّابیان دارد، به طوری که شواهد موجود نشان از حمایت کامل سیاسی، فکری و اقتصادی عربستان از آن ها دارد.24 نام این گروه در دوازدهم اکتبر 1994 م برای اولین بار روی تلکس خبرگزاری ها در جهان مطرح شد، آن ها با یک دسته دویست نفره به طور سریع، در سایه حمایت مالی و نظامی دولت پاکستان، امریکا، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، توانستند مناطق وسیعی را از دست دولت اسلامی افغانستان خارج کنند و به تصرّف خود درآورند.25 نقش عربستان سعودی در ظهور و رشد طالبان: عربستان از زمان های گذشته، به ویژه در زمان اشغال کشور افغانستان، توسط شوروی (سابق) به چند دلیل عمده به مسائل این کشور توجه داشت: 1ـ ممکن است در صورت ادامه اشغال، شوروی بتواند برای رسیدن به منافع نفتی خلیج فارس، اقداماتی صورت دهد. 2ـ ادامه اشغال و گسترش نظام کمونیستی، اعتقادات مسلمانان جهان و افغانستان را در معرض خطر قرار می دهد. 3ـ ادامه اشغال افغانستان و حمایت ایران از گروه های جهادی شیعه، با ایفای نقش اُمّ القرایی عربستان سازگار نیست. 4ـ رقابت با نفوذ رو به گسترش جمهوری اسلامی ایران در کشورهای آسیای میانه، به ویژه پس از فروپاشی شوروی و نظام کمونیستی. با توجه به دلایل مزبور، عربستان به طور جدّی و به صورت های گوناگون در مسائل افغانستان دخالت نمود: الف. مبلغ دو میلیارد دلار در سال های 1992 تا 1994 م، به پشتون ها (گلبدین حکمتیار) کمک مالی کرد.26

ب. در حمایت از گروه های جهادی مخالف ایران، مبلغ 150 میلیون دلار به دولت ربّانی ـ مسعود27 کمک کرد. ج. دولت عربستان در کنار پاکستان، به حمایت مالی و نظامی از جنبش «طالبان» پرداخت. در یک رقم، برای خرید تسلیحات نظامی «طالبان» از اوکراین، بخش عمده مبلغ هفتاد میلیون دلاری را پرداخت نمود.28 دکتر حمید احمدی می نویسد: «عربستان در پشتیبانی از طالبان، دو انگیزه اساسی داشته است: نخست آن که عربستان خود را اُمّ القرای جهان اسلام می داند و کمک به مسلمانان را نوعی وظیفه دینی و الهی برای خود در نظر می گیرد. انگیزه دوم، رقابت با نفوذ رو به رشد ایران در افغانستان و آسیای مرکزی و منزوی ساختن جمهوری اسلامی ایران، که خود را اُمّ القری جهان اسلام می داند، بوده است.»29 انورالحق احدی می گوید: «با وجود این که عربستان هیچ منافعی در آسیای مرکزی ندارد، امریکا و پاکستان را متحدین استراتژیک و ایران را رقیب منطقه ای خود می پندارد.»30 دولت عربستان در تاریخ 26/ 5/ 1997 م به شکل صریح، با به رسمیت شناختن حکومت خودخوانده گروه «طالبان»، سفارت ریاض در افغانستان را تحویل آن ها داد. 3. کشورهای دیگر: کشور بزرگ هندوستان (دومین کشور جهان از نظر جمعیت) که دارای نژادهای جمعیتی و گرایش ها و مذاهب گوناگون می باشد31، یکی از مناطقی است که به ویژه پس از استقلال پاکستان و رسمیت یافتن مذهب و زبان هندو، از فعالیت های تبلیغاتی وهّابیت در امان نمانده است.

در سایه کمک ها و حمایت های مالی و تبلیغاتی وهّابیان سعودی، به دلیل فقر شدید مسلمانان، گرایش به آیین وهّابیت در بین مردم مسلمان هند زیاد دیده می شود. در ایران اسلامی و بین مردم سنّی مذهب ساکن در مناطق مرزی32 از تبلیغات سعودیان وهّابی در امان نمانده و این مسأله پس از پیروزی انقلاب اسلامی تشدید شده است. در مدارس علمیه اهل سنّت، دیده شده است که کتاب های ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهّاب به صورت آشکار برای طلاب تدریس و دیگر کتاب های وهّابیان به صورت اهدایی بین طلاب و روحانیان منطقه توزیع می شود. جزایر قشم و کیش به دلیل نزدیک بودن به کشورهای خلیج و شنیدن و دیدن صدا و تصویر رادیوها و تلویزیون های منطقه، که آیین وهّابیت را تبلیغ و از نظام شیعی حاکم بر ایرانِ اسلامی انتقاد و بدگویی می کنند، نیز در معرض آسیب و حتی خطر گرایش قرار دارند. مسلمانان شوروی سابق (قریب 70 میلیون نفر) و کشورهای تازه استقلال یافته آسیای میانه مانند ترکمنستان، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان، آذربایجان، ارمنستان و چچن همچون زمان های گذشته، مورد طمعِ سیاست های تبلیغاتی وهّابیان بوده و هستند. سالانه میلیون ها جلد قرآن با چاپ نفیس، اهدایی پادشاهان سعودی در بین مردم به صورت رایگان توزیع می گردد.33 تأسیس مسجد، مراکز مذهبی، کمک های مالی برای مسلمانان و ارسال و اهدای کتاب ها و نشریات و مبلّغان مذهبی و قاریان قرآن برای اقامه جماعت و سخن رانی و قرائت قرآن از دیگر برنامه های وهّابیان سعودی برای مسلمانان شوروی (سابق) می باشد که به طور مرتّب، به ویژه پس از فروپاشی شوروی (سابق) و ایجاد کشورهای مستقل مسلمان و فراهم شدن زمینه تبلیغات اسلامی در کشورها و امکان سفر به عربستان برای مراسم حج صورت می گیرد.

کشور آلبانی با قریب سه میلیون مسلمانِ حنفی مذهب، علی رغم همه فشارهای قرون وسطایی دوران سلطه کمونیست ها، پس از فروپاشی شوروی (سابق) آمادگی زیادی برای پذیرفتن تبلیغات اسلامی را دارد که دستگاه های سعودی با اهدای قرآن، کتب و نشریات، تأسیس و تکمیل مساجد و دعوت مسلمانان برای بازدید از اماکن مقدّسه مکّه و مدینه در ایام حج و غیر آن و پذیرش دانشجو از فرصت پدید آمده استفاده می کنند. جزایر مالدیو، سریلانکا در اقیانوس هند، کشورهای کنیا، اتیوپی، اوگاندا، غنا، نیجریه، مالی، سنگال، لیبی، استرالیا، کانادا،امریکا، آرژانتین، فیلیپین، سنگاپور، اندونزی، مالزی، چین و ژاپن از دیگر مناطقی هستند که رژیم آل سعود با شیوه های گوناگون در این کشورها به تبلیغ اسلام وهّابی (اسلام سلفی) می پردازد.

پی نوشت ها: 1ـ البته وهّابیان سعودی از چاپ قرآن کریم با زیباترین خط و کاغذ و اهدای آن به حاجیان و زوّار مکّه و مدینه در ایام حج و در طول سال نیز غافل نیستند. 2ـ روزنامه بورس تاریخ 29 مرداد 1365 به نقل از: سید داوود آقایی، سیاست و حکومت در عربستان سعودی، ص 15 3ـ حافظ وهبة، جزیرة العرب فی القرن العشرین، ص 307 / شوقی ضیف، تاریخ الأدب العربی، ص 183; اتحاد ابن سعود و ابن عبدالوهّاب به تصویر مسترهمفر ساخته و پرداخته پیشنهادی یا دستوری استعمار بریتانیای کبیر بوده است، گرچه انتساب یادداشت ها، چندان دقیق نباشد، اما بنابر قراین تاریخی و سیاسی تصویری بجا و متین است. 4ـ جزیرة العرب فی القرن العشرین، ص 310 / سید محسن امین عاملی، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، ص 10 5ـ لازم به ذکر است که وهابیان و آل سعود در دوره های اخیر، نه تنها با اختراعات و اکتشافات بشری مخالفت نکردند، بلکه بیش ترین سعی و تلاش خود را در راه استفاده و به کارگیری از آن ها در سایه ثروت انبوه نفت به کار برده اند. 6ـ مؤلف کتاب تاریخ الجزیره العربیة فی عصر الشیخ محمدبن عبدالوهّاب، ص 341 می گوید: «از شیخ 6 فرزند پسر به نام های: ابراهیم، عبدالعزیز، عبدالله، حسن، حسین و علی و 6 دختر به نام های سلمی، صفیه، فاطمه، سعدی، عایده و حبیبه باقی ماند.» 7ـ فهد بن محمد الدرعان، النشر فی الجامعات السعودیة، دراسة تحلیلیة نقدیه، الریاض مطبوعات مکتبة فهد الوطنیة، 1423 هـ.; نویسنده در این کتاب آمار انتشارات این دانشگاه را بالغ بر 103 کتاب و 11 نشریه نوشته است. 8ـ آمار انتشارات این دانشگاه بر 147 کتاب و 19 نشریه فصلی بالغ شده است. (النشر فی الجامعات السعودیة) ص 460 9ـ همان،این کتاب آمار انتشارات را بالغ بر 288 کتاب و 31 نشریه نوشته است. 10ـ همان، ص 466 11ـ محل اصلی این مجمع در شهر جدّه عربستان بوده و با اهداف وحدت نظری و عملی اسلامی و حل مشکلات عقیدتی، اجتماعی فقهی در چارچوب شریعت اسلامی تشکیل شده است.از ایران نیز همه ساله هیأتی از طرف سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در این مجمع شرکت می کنند. 12ـ حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، شناخت عربستان، ص 128. 13 و14 و15 و16ـ شناخت عربستان، ص 130 / ص 147 / ص 165 17ـ قابل ذکر است که پس از شکست انقلاب مشروطیت و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، در سایه تبلیغ وهّابی گری، افرادی مانند سید احمد کسروی، شریعت سنگلجی و حکمی زاده گرایشاتی به آراء و پندارهای وهّابیان پیدا کرده بودند و کتاب هایی در مخالفت با عقاید شیعه نوشتند; چنان که مقدّمه کتاب و بخش مهمی از کتاب کشف اسرار حضرت امام خمینی(قدس سره) در پاسخ به شبهات و ایرادات وهّابیان و طرف داران آن ها و آثاری مانند شیعه گری، کسروی و اسرار هزار ساله حکمی زاده می باشد. 18ـ عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی، نگاهی به ماهیت و عملکرد فرقه ضالّه وهّابیت، ص 48. 19ـ عربستان سعودی با دقت و توجه برای تأثیر گذاری بر فرهنگ و مردم پاکستان، این فعالیت های مالی و نظامی را انجام داده و می دهد.

قراردادی نظامی بین دولت عربستان و پاکستان مبنی بر آموزش سیاسی و نظامی و فرهنگی یک صدهزار نیروی نظامی ارتش پاکستان در داخل عربستان امضا شده است و شواهد تاریخی نشان می دهد، بیش تر کودتاهای نظامی پاکستان با حمایت ارتش امریکا و عربستان صورت می گیرد; مانند کودتای ژنرال ضیاءالحق در سال 1979 م بر ضد ذوالفقار علی بوتو که در سایه حمایت آل سعود، ذوالفقار علی بوتو اعدام شد و دولت ضیاء الحق، از کمک بلاعوض 578 میلیون دلاری برخوردار گردید. (جزوه نیروی انتظامی، ص 52) 20ـ حافظ تقی الدین، احزاب و نهضتهای سیاسی پاکستان، ص 503 به نقل از: مرتضی زیدی، علل تفرقه گرایی در پاکستان (پایان نامه) ص 110. 21ـ «تلاش گروه های تروریستی وهّابی علیه ایران» روزنامه جمهوری اسلامی، مورخه 5 / 10/ 1369، ش 3355، مرتضی زیدی، به نقل از: علل تفرقه گرایی در پاکستان. 22ـ نام طلبه های فارغ التحصیل از جمعیة العلمای پاکستان و مورد حمایت گروه «سپاه صحابه».

23ـ علامت اختصاری سازمان اطلاعات، امنیت ارتش پاکستان. 24 و25ـ مرکز مطالعات فرهنگی بین المللی، جریان پر شتاب طالبان، ص 48 / ص 91. 26ـ همان، ص 117 به نقل از: انوارالحق احدی (کارشناس مسائل سیاسی خاورمیانه) در مصاحبه با مجله میدل ایست، ژوئن 1994 م. 27ـ بایدتوجه داشت که شاه مسعود،درآن تاریخ، سیاستِ مخالف ایران داشت. 28ـ همان، ص 118. 29ـ حمید احمدی، «طالبان; علل و عوامل رشد»، اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی، ش 131 ـ 132، ص 32 به نقل از: حرکت پرشتاب طالبان، ص 118 30ـ انورالحق احدی، عربستان سعودی ایران و جنگ در افغانستان، ص 173 به نقل از: حرکت پرشتاب طالبان، ص 118. 31ـ یکی از استادان محترم (آقای دکتر رضا شعبانی) در کلاس درس شبه قاره هند نقل می کرد: هم اکنون آمار فرق و مذاهب در کشور هندوستان به بیش از یک میلیون رسیده است. 32ـ قریب 12% از مردم ایران که بیش تر در نواحی مرزی در شمال، جنوب، شرق و غرب زندگی می کنند، سنّی مذهب هستند. 33ـ هفته نامه المسلمون که در جدّه منتشر می شود، نوشت: خطوط هوایی شوروی (سابق) به زودی 28 پرواز بین جدّه و مسکو برای حمل یک میلیون جلد قرآن که توسط شاه فهد به مسلمانان شوروی اهدا شده است، انجام خواهد داد.

 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">